२. मोरहत्थियत्थेरअपदानं

९. ‘‘मोरहत्थं गहेत्वान, उपेसिं लोकनायकं;

पसन्नचित्तो सुमनो, मोरहत्थमदासहं.

१०. ‘‘इमिना मोरहत्थेन, चेतनापणिधीहि च;

निब्बायिंसु तयो अग्गी, लभामि विपुलं सुखं.

११. ‘‘अहो बुद्धो अहो धम्मो, अहो नो सत्थुसम्पदा;

दत्वानहं मोरहत्थं, लभामि विपुलं सुखं.

१२. ‘‘तियग्गी [तिधग्गी (स्या. क.), तिवग्गी (पी.)] निब्बुता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

सब्बासवा परिक्खीणा, नत्थि दानि पुनब्भवो.

१३. ‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, मोरहत्थस्सिदं फलं.

१४. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१५. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा मोरहत्थियो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

मोरहत्थियत्थेरस्सापदानं दुतियं.