४. भल्लातदायकत्थेरअपदानं

२२. ‘‘सुवण्णवण्णं सम्बुद्धं, द्वत्तिंसवरलक्खणं;

विपिनग्गेन [पवनग्गेन (सी. स्या. पी.)] गच्छन्तं, सालराजंव फुल्लितं.

२३. ‘‘तिणत्थरं पञ्ञापेत्वा, बुद्धसेट्ठं अयाचहं;

‘अनुकम्पतु मं बुद्धो, भिक्खं इच्छामि दातवे’.

२४. ‘‘अनुकम्पको कारुणिको, अत्थदस्सी महायसो;

मम सङ्कप्पमञ्ञाय, ओरूहि मम अस्समे.

२५. ‘‘ओरोहित्वान सम्बुद्धो, निसीदि पण्णसन्थरे;

भल्लातकं गहेत्वान, बुद्धसेट्ठस्सदासहं.

२६. ‘‘मम निज्झायमानस्स, परिभुञ्जि तदा जिनो;

तत्थ चित्तं पसादेत्वा, अभिवन्दिं तदा जिनं.

२७. ‘‘अट्ठारसे कप्पसते, यं फलमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, फलदानस्सिदं फलं.

२८. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

२९. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा भल्लातदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

भल्लातदायकत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.