५. उत्तलिपुप्फियत्थेरअपदानं

३१. ‘‘निग्रोधे हरितोभासे, संविरुळ्हम्हि पादपे;

उत्तलिमालं [उम्मा मालं हि (स्या.)] पग्गय्ह, बोधिया अभिरोपयिं.

३२. ‘‘इमस्मिंयेव कप्पम्हि, यं बोधिमभिपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बोधिपूजायिदं फलं.

३३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

३४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा उत्तलिपुप्फियो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

उत्तलिपुप्फियत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.