३. पाटिहीरसञ्ञकत्थेरअपदानं

२६. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, आहुतीनं पटिग्गहो;

वसीसतसहस्सेहि, नगरं पाविसी तदा.

२७. ‘‘नगरं पविसन्तस्स, उपसन्तस्स तादिनो;

रतनानि पज्जोतिंसु [पनादिंसु (पी.)], निग्घोसो आसि तावदे.

२८. ‘‘बुद्धस्स आनुभावेन, भेरी वज्जुमघट्टिता;

सयं वीणा पवज्जन्ति, बुद्धस्स पविसतो पुरं.

२९. ‘‘बुद्धसेट्ठं नमस्सामि [न पस्सामि (सी.)], पदुमुत्तरमहामुनिं;

पाटिहीरञ्च पस्सित्वा, तत्थ चित्तं पसादयिं.

३०. ‘‘अहो बुद्धो अहो धम्मो, अहो नो सत्थुसम्पदा;

अचेतनापि तुरिया, सयमेव पवज्जरे.

३१. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं सञ्ञमलभिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धसञ्ञायिदं फलं.

३२. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

३३. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पाटिहीरसञ्ञको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

पाटिहीरसञ्ञकत्थेरस्सापदानं ततियं.