९. सोवण्णकिङ्कणियत्थेरअपदानं

१४०. ‘‘सद्धाय अभिनिक्खम्म, पब्बजिं अनगारियं;

वाकचीरधरो आसिं, तपोकम्ममपस्सितो.

१४१. ‘‘अत्थदस्सी तु भगवा, लोकजेट्ठो नरासभो;

उप्पज्जि तम्हि समये, तारयन्तो महाजनं.

१४२. ‘‘बलञ्च वत मे खीणं, ब्याधिना परमेन तं;

बुद्धसेट्ठं सरित्वान, पुलिने थूपमुत्तमं.

१४३. ‘‘करित्वा हट्ठचित्तोहं, सहत्थेन [पसादेन (क.)] समोकिरिं;

सोण्णकिङ्कणिपुप्फानि, उदग्गमनसो अहं.

१४४. ‘‘सम्मुखा विय सम्बुद्धं, थूपं परिचरिं अहं;

तेन चेतोपसादेन, अत्थदस्सिस्स तादिनो.

१४५. ‘‘देवलोकं गतो सन्तो, लभामि विपुलं सुखं;

सुवण्णवण्णो तत्थासिं, बुद्धपूजायिदं फलं.

१४६. ‘‘असीतिकोटियो मय्हं, नारियो समलङ्कता;

सदा मय्हं उपट्ठन्ति, बुद्धपूजायिदं फलं.

१४७. ‘‘सट्ठितुरियसहस्सानि [सट्ठितूरिय… (क.)], भेरियो पणवानि च;

सङ्खा च डिण्डिमा तत्थ, वग्गू वज्जन्ति [नदन्ति (सी.), वदन्ति (पी.)] दुन्दुभी.

१४८. ‘‘चुल्लासीतिसहस्सानि, हत्थिनो समलङ्कता;

तिधापभिन्नमातङ्गा, कुञ्जरा सट्ठिहायना.

१४९. ‘‘हेमजालाभिसञ्छन्ना, उपट्ठानं करोन्ति मे;

बलकाये गजे चेव, ऊनता मे न विज्जति.

१५०. ‘‘सोण्णकिङ्कणिपुप्फानं, विपाकं अनुभोमहं;

अट्ठपञ्ञासक्खत्तुञ्च, देवरज्जमकारयिं.

१५१. ‘‘एकसत्ततिक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं;

पथब्या रज्जं एकसतं, महिया कारयिं अहं.

१५२. ‘‘सो दानि अमतं पत्तो, असङ्खतं सुदुद्दसं [गम्भीरं दुद्दसं पदं (स्या.)];

संयोजनपरिक्खीणो, नत्थि दानि पुनब्भवो.

१५३. ‘‘अट्ठारसे कप्पसते, यं पुप्फमभिरोपयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

१५४. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१५५. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१५६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सोवण्णकिङ्कणियो थेरो इमा

गाथायो अभासित्थाति.

सोवण्णकिङ्कणियत्थेरस्सापदानं नवमं.