८. सुचिन्तितत्थेरअपदानं

१०७. ‘‘नगरे हंसवतिया, अहोसिं कस्सको तदा;

कसिकम्मेन जीवामि, तेन पोसेमि दारके.

१०८. ‘‘सुसम्पन्नं तदा खेत्तं, धञ्ञं मे फलिनं [फलितं (सी. पी.)] अहु;

पाककाले च सम्पत्ते, एवं चिन्तेसहं तदा.

१०९. ‘‘नच्छन्नं नप्पतिरूपं, जानन्तस्स गुणागुणं;

योहं सङ्घे अदत्वान, अग्गं भुञ्जेय्य चे तदा [मत्तना (स्या.)].

११०. ‘‘अयं बुद्धो असमसमो, द्वत्तिंसवरलक्खणो;

ततो पभावितो सङ्घो, पुञ्ञक्खेत्तो अनुत्तरो.

१११. ‘‘तत्थ दस्सामहं दानं, नवसस्सं पुरे पुरे;

एवाहं चिन्तयित्वान, हट्ठो पीणितमानसो [पीतिक… (स्या.)].

११२. ‘‘खेत्ततो धञ्ञमाहत्वा, सम्बुद्धं उपसङ्कमिं;

उपसङ्कम्म सम्बुद्धं, लोकजेट्ठं नरासभं;

वन्दित्वा सत्थुनो पादे, इदं वचनमब्रविं.

११३. ‘‘‘नवसस्सञ्च सम्पन्नं, आयागोसि [इध होसि (स्या.)] च त्वं मुने;

अनुकम्पमुपादाय, अधिवासेहि चक्खुम’.

११४. ‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो;

मम सङ्कप्पमञ्ञाय, इदं वचनमब्रवि.

११५. ‘‘‘चत्तारो च पटिपन्ना, चत्तारो च फले ठिता;

एस सङ्घो उजुभूतो, पञ्ञासीलसमाहितो;

यजन्तानं मनुस्सानं, पुञ्ञपेक्खान पाणिनं.

११६. ‘‘‘करोतोपधिकं पुञ्ञं, सङ्घे दिन्नं महप्फलं;

तस्मिं सङ्घेव [संघे च (स्या. पी.)] दातब्बं, तव सस्सं तथेतरं.

११७. ‘‘‘सङ्घतो उद्दिसित्वान, भिक्खू नेत्वान संघरं;

पटियत्तं घरे सन्तं, भिक्खुसङ्घस्स देहि त्वं’.

११८. ‘‘सङ्घतो उद्दिसित्वान, भिक्खू नेत्वान संघरं;

यं घरे पटियत्तं मे, भिक्खुसङ्घस्सदासहं.

११९. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

१२०. ‘‘तत्थ मे सुकतं ब्यम्हं, सोवण्णं सप्पभस्सरं;

सट्ठियोजनमुब्बेधं, तिंसयोजनवित्थतं.

एकूनवीसतिमं भाणवारं.

१२१. ‘‘आकिण्णं भवनं मय्हं, नारीगणसमाकुलं;

तत्थ भुत्वा पिवित्वा च, वसामि तिदसे अहं.

१२२. ‘‘सतानं तीणिक्खत्तुञ्च, देवरज्जमकारयिं;

सतानं पञ्चक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं;

पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं.

१२३. ‘‘भवाभवे संसरन्तो, लभामि अमितं धनं;

भोगे मे ऊनता नत्थि, नवसस्सस्सिदं फलं.

१२४. ‘‘हत्थियानं अस्सयानं, सिविकं सन्दमानिकं;

लभामि सब्बमेवेतं [सब्बमेतम्पि (क.)], नवसस्सस्सिदं फलं.

१२५. ‘‘नववत्थं नवफलं, नवग्गरसभोजनं;

लभामि सब्बमेवेतं, नवसस्सस्सिदं फलं.

१२६. ‘‘कोसेय्यकम्बलियानि, खोमकप्पासिकानि च;

लभामि सब्बमेवेतं, नवसस्सस्सिदं फलं.

१२७. ‘‘दासीगणं दासगणं, नारियो च अलङ्कता;

लभामि सब्बमेवेतं, नवसस्सस्सिदं फलं.

१२८. ‘‘न मं सीतं वा उण्हं वा, परिळाहो न विज्जति;

अथो चेतसिकं दुक्खं, हदये मे न विज्जति.

१२९. ‘‘इदं खाद इदं भुञ्ज, इमम्हि सयने सय;

लभामि सब्बमेवेतं, नवसस्सस्सिदं फलं.

१३०. ‘‘अयं पच्छिमको दानि, चरिमो वत्तते भवो;

अज्जापि देय्यधम्मो मे, फलं तोसेसि सब्बदा.

१३१. ‘‘नवसस्सं ददित्वान, सङ्घे गणवरुत्तमे;

अट्ठानिसंसे अनुभोमि, कम्मानुच्छविके मम.

१३२. ‘‘वण्णवा यसवा होमि, महाभोगो अनीतिको;

महापक्खो [महाभक्खो (स्या. क.)] सदा होमि, अभेज्जपरिसो सदा.

१३३. ‘‘सब्बे मं अपचायन्ति, ये केचि पथविस्सिता;

देय्यधम्मा च ये केचि, पुरे पुरे लभामहं.

१३४. ‘‘भिक्खुसङ्घस्स वा मज्झे, बुद्धसेट्ठस्स सम्मुखा;

सब्बेपि समतिक्कम्म, देन्ति ममेव दायका.

१३५. ‘‘पठमं नवसस्सञ्हि, दत्वा सङ्घे गणुत्तमे;

इमानिसंसे अनुभोमि, नवसस्सस्सिदं फलं.

१३६. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, नवसस्सस्सिदं फलं.

१३७. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो;

१३८. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१३९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सुचिन्तितो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

सुचिन्तितत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.