७. एकधम्मस्सवनियत्थेरअपदानं

८८. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू;

चतुसच्चं पकासेन्तो, सन्तारेसि बहुं जनं.

८९. ‘‘अहं तेन समयेन, जटिलो उग्गतापनो;

धुनन्तो वाकचीरानि, गच्छामि अम्बरे तदा.

९०. ‘‘बुद्धसेट्ठस्स उपरि, गन्तुं न विसहामहं;

पक्खीव सेलमासज्ज, गमनं न लभामहं.

९१. ‘‘उदके वोक्कमित्वान, एवं गच्छामि अम्बरे;

न मे इदं भूतपुब्बं, इरियापथविकोपनं.

९२. ‘‘हन्द मेतं गवेसिस्सं, अप्पेवत्थं लभेय्यहं;

ओरोहन्तो अन्तलिक्खा, सद्दमस्सोसि सत्थुनो.

९३. ‘‘सरेन रजनीयेन, सवनीयेन वग्गुना;

अनिच्चतं कथेन्तस्स, तञ्ञेव उग्गहिं तदा;

अनिच्चसञ्ञमुग्गय्ह, अगमासिं ममस्समं.

९४. ‘‘यावतायुं वसित्वान, तत्थ कालङ्कतो अहं;

चरिमे वत्तमानम्हि, सद्धम्मस्सवनं सरिं.

९५. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

९६. ‘‘तिंसकप्पसहस्सानि, देवलोके रमिं अहं;

एकपञ्ञासक्खत्तुञ्च, देवरज्जमकारयिं.

९७. ‘‘एकवीसतिक्खत्तुञ्च [एकतिंसति… (स्या.)], चक्कवत्ती अहोसहं;

पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं.

९८. ‘‘अनुभोमि सकं पुञ्ञं, सुखितोहं भवाभवे;

अनुस्सरामि तं सञ्ञं, संसरन्तो भवाभवे;

न कोटिं पटिविज्झामि, निब्बानं अच्चुतं पदं.

९९. ‘‘पितुगेहे निसीदित्वा, समणो भावितिन्द्रियो;

कथंस [कथयं (सी. पी. क.)] परिदीपेन्तो, अनिच्चतमुदाहरि.

१००. ‘‘‘अनिच्चा वत सङ्खारा, उप्पादवयधम्मिनो;

उप्पज्जित्वा निरुज्झन्ति, तेसं वूपसमो सुखो’.

१०१. ‘‘सह गाथं सुणित्वान, पुब्बसञ्ञमनुस्सरिं;

एकासने निसीदित्वा, अरहत्तमपापुणिं.

१०२. ‘‘जातिया सत्तवस्सेन, अरहत्तमपापुणिं;

उपसम्पादयी बुद्धो, धम्मस्सवनस्सिदं फलं.

१०३. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं धम्ममसुणिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, धम्मस्सवनस्सिदं फलं.

१०४. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१०५. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१०६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा एकधम्मस्सवनियो थेरो इमा

गाथायो अभासित्थाति.

एकधम्मस्सवनियत्थेरस्सापदानं सत्तमं.