६. घतमण्डदायकत्थेरअपदानं

७८. ‘‘सुचिन्तितं भगवन्तं, लोकजेट्ठं नरासभं;

उपविट्ठं महारञ्ञं, वाताबाधेन पीळितं.

७९. ‘‘दिस्वा चित्तं पसादेत्वा, घतमण्डमुपानयिं;

कतत्ता आचितत्ता च, गङ्गा भागीरथी अयं.

८०. ‘‘महासमुद्दा चत्तारो, घतं सम्पज्जरे मम;

अयञ्च पथवी घोरा, अप्पमाणा असङ्खिया.

८१. ‘‘मम सङ्कप्पमञ्ञाय, भवते मधुसक्करा;

चातुद्दीपा [चतुद्दिसा (स्या.)] इमे रुक्खा, पादपा धरणीरुहा.

८२. ‘‘मम सङ्कप्पमञ्ञाय, कप्परुक्खा भवन्ति ते;

पञ्ञासक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जमकारयिं.

८३. ‘‘एकपञ्ञासक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं;

पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं.

८४. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, घतमण्डस्सिदं फलं.

८५. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

८६. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

८७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा घतमण्डदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

घतमण्डदायकत्थेरस्सापदानं छट्ठं.