५. कोरण्डपुप्फियत्थेरअपदानं

६८. ‘‘वनकम्मिको पुरे आसिं, पितुमातुमतेनहं [पितुपितामहेनहं (सी. स्या. पी.)];

पसुमारेन जीवामि, कुसलं मे न विज्जति.

६९. ‘‘मम आसयसामन्ता, तिस्सो लोकग्गनायको;

पदानि तीणि दस्सेसि, अनुकम्पाय चक्खुमा.

७०. ‘‘अक्कन्ते च पदे दिस्वा, तिस्सनामस्स सत्थुनो;

हट्ठो हट्ठेन चित्तेन, पदे चित्तं पसादयिं.

७१. ‘‘कोरण्डं पुप्फितं दिस्वा, पादपं धरणीरुहं;

सकोसकं गहेत्वान, पदसेट्ठमपूजयिं.

७२. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

७३. ‘‘यं यं योनुपपज्जामि, देवत्तं अथ मानुसं;

कोरण्डवण्णकोयेव, सुप्पभासो भवामहं.

७४. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पदपूजायिदं फलं.

७५. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

७६. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

७७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा कोरण्डपुप्फियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति;

कोरण्डपुप्फियत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.