४. सत्तकदम्बपुप्फियत्थेरअपदानं

६१. ‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, कुक्कुटो [कदम्बो (सी. स्या. पी.)] नाम पब्बतो;

तम्हि पब्बतपादम्हि, सत्त बुद्धा वसिंसु ते.

६२. ‘‘कदम्बं पुप्फितं दिस्वा, पग्गहेत्वान अञ्जलिं;

सत्त माला गहेत्वान, पुञ्ञचित्तेन [पुण्णचित्तेन (क.)] ओकिरिं.

६३. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

६४. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

६५. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

६६. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

६७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सत्तकदम्बपुप्फियो थेरो इमा

गाथायो अभासित्थाति.

सत्तकदम्बपुप्फियत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.