३. एकासनदायकत्थेरअपदानं

३६. ‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, गोसितो नाम पब्बतो;

अस्समो सुकतो मय्हं, पण्णसाला सुमापिता.

३७. ‘‘नारदो नाम नामेन, कस्सपो इति मं विदू;

सुद्धिमग्गं गवेसन्तो, वसामि गोसिते तदा.

३८. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू;

विवेककामो सम्बुद्धो, अगञ्छि अनिलञ्जसा.

३९. ‘‘वनग्गे गच्छमानस्स, दिस्वा रंसिं महेसिनो;

कट्ठमञ्चं पञ्ञापेत्वा, अजिनञ्च अपत्थरिं.

४०. ‘‘आसनं पञ्ञापेत्वान, सिरे कत्वान अञ्जलिं;

सोमनस्सं पवेदित्वा, इदं वचनमब्रविं.

४१. ‘‘‘सल्लकत्तो महावीर, आतुरानं तिकिच्छको;

ममं रोगपरेतस्स [राग… (स्या.)], तिकिच्छं देहि नायक.

४२. ‘‘‘कल्लत्थिका ये पस्सन्ति, बुद्धसेट्ठ तुवं मुने;

धुवत्थसिद्धिं पप्पोन्ति, एतेसं अजरो [जज्जरो (सी. पी. क.)] भवे.

४३. ‘‘‘न मे देय्यधम्मो अत्थि, पवत्तफलभोजिहं;

इदं मे आसनं अत्थि [न मे देय्यं तव अत्थि (सी. स्या.)], निसीद कट्ठमञ्चके’.

४४. ‘‘निसीदि तत्थ भगवा, असम्भीतोव [अच्छम्भितोव (स्या. क.)] केसरी;

मुहुत्तं वीतिनामेत्वा, इदं वचनमब्रवि.

४५. ‘‘‘विसट्ठो [विस्सत्थो (सी. पी), विस्सट्ठो (स्या. क.)] होहि मा भायि, लद्धो जोतिरसो तया;

यं तुय्हं पत्थितं सब्बं, परिपूरिस्सतिनागते [परिपूरिस्सतासनं (स्या. क.)].

४६. ‘‘‘न मोघं तं कतं तुय्हं, पुञ्ञक्खेत्ते अनुत्तरे;

सक्का उद्धरितुं अत्ता, यस्स चित्तं पणीहितं [सुनीहितं (स्या.)].

४७. ‘‘‘इमिनासनदानेन, चेतनापणिधीहि च;

कप्पसतसहस्सानि, विनिपातं न गच्छसि.

४८. ‘‘‘पञ्ञासक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जं करिस्ससि;

असीतिक्खत्तुं राजा च, चक्कवत्ती भविस्ससि.

४९. ‘‘‘पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं;

सब्बत्थ सुखितो हुत्वा, संसारे संसरिस्ससि’.

५०. ‘‘इदं वत्वान सम्बुद्धो, जलजुत्तमनामको;

नभं अब्भुग्गमी वीरो, हंसराजाव अम्बरे.

५१. ‘‘हत्थियानं अस्सयानं, सरथं सन्दमानिकं;

लभामि सब्बमेवेतं, एकासनस्सिदं फलं.

५२. ‘‘काननं पविसित्वापि, यदा इच्छामि आसनं;

मम सङ्कप्पमञ्ञाय, पल्लङ्को उपतिट्ठति.

५३. ‘‘वारिमज्झगतो सन्तो, यदा इच्छामि आसनं;

मम सङ्कप्पमञ्ञाय, पल्लङ्को उपतिट्ठति.

५४. ‘‘यं यं योनुपपज्जामि, देवत्तं अथ मानुसं;

पल्लङ्कसतसहस्सानि, परिवारेन्ति मं सदा.

५५. ‘‘दुवे भवे संसरामि, देवत्ते अथ मानुसे;

दुवे कुले पजायामि, खत्तिये अथ ब्राह्मणे.

५६. ‘‘एकासनं ददित्वान, पुञ्ञक्खेत्ते अनुत्तरे;

धम्मपल्लङ्कमादाय [धम्मपल्लङ्कमञ्ञाय (स्या. क.)], विहरामि अनासवो.

५७. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, एकासनस्सिदं फलं.

५८. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

५९. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

६०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा एकासनदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

एकासनदायकत्थेरस्सापदानं ततियं.