८. तोदेय्यत्थेरअपदानं

२२४. ‘‘राजा अजितञ्जयो [राजासि विजयो (सी. अट्ठ.), राजा विजितजयो (स्या.)] नाम, केतुमतीपुरुत्तमे;

सूरो विक्कमसम्पन्नो, पुरमज्झावसी तदा.

२२५. ‘‘तस्स रञ्ञो पमत्तस्स, अटवियो समुट्ठहुं;

ओतारा [उत्तरा (स्या.), ओचरा (पी.)] तुण्डिका चेव, रट्ठं विद्धंसयुं तदा.

२२६. ‘‘पच्चन्ते कुपिते खिप्पं, सन्निपातेसिरिन्दमो;

भटे चेव बलत्थे च, अरिं निग्गाहयि तदा.

२२७. ‘‘हत्थारोहा अनीकट्ठा, सूरा च चम्मयोधिनो;

धनुग्गहा च उग्गा च, सब्बे सन्निपतुं तदा.

२२८. ‘‘आळारिका च कप्पका, न्हापका मालकारका;

सूरा विजितसङ्गामा, सब्बे सन्निपतुं तदा.

२२९. ‘‘खग्गहत्था च पुरिसा, चापहत्था च वम्मिनो;

लुद्दा विजितसङ्गामा, सब्बे सन्निपतुं तदा.

२३०. ‘‘तिधापभिन्ना मातङ्गा, कुञ्जरा सट्ठिहायना;

सुवण्णकच्छालङ्कारा, सब्बे सन्निपतुं तदा.

२३१. ‘‘खमा सीतस्स उण्हस्स, उक्कारुहरणस्स च;

योधाजीवा कतकम्मा, सब्बे सन्निपतुं तदा.

२३२. ‘‘सङ्खसद्दं भेरिसद्दं, अथो उतुज [उद्धव (सी.), उद्दट (स्या.)] सद्दकं;

एतेहि ते हासयन्ता, सब्बे सन्निपतुं तदा.

२३३. ‘‘तिसूलकोन्तिमन्तेहि [तिसूलकोन्तमन्तेहि (सी.), कवचेहि तोमरेहि (सी.), धनूहि तोमरेहि (स्या.)] च;

कोट्टेन्तानं निपातेन्ता [कोट्टयन्ता निवत्तेन्ता (स्या.)], सब्बे सन्निपतुं तदा.

२३४. ‘‘किमेवातिनिसामेत्वा [कवचानिवासेत्वा (स्या.)], सराजा अजितञ्जयो [अजिनं जिनो (सी.), अजितञ्जिनो (स्या.)];

सट्ठि पाणसहस्सानि, सूले उत्तासयिं तदा.

२३५. ‘‘सद्दं मानुसकाकंसु, अहो राजा अधम्मिको;

निरये पच्चमानस्स, कदा अन्तो भविस्सति.

२३६. ‘‘सयनेहं तुवट्टेन्तो, पस्सामि निरये तदा;

न सुपामि दिवारत्तिं, सूलेन तज्जयन्ति मं.

२३७. ‘‘किं पमादेन रज्जेन, वाहनेन बलेन च;

न ते पहोन्ति धारेतुं, तापयन्ति [तासयन्ति (सी. स्या.)] ममं सदा.

२३८. ‘‘किं मे पुत्तेहि दारेहि, रज्जेन सकलेन च;

यंनून पब्बजेय्याहं, गतिमग्गं विसोधये.

२३९. ‘‘सट्ठि नागसहस्सानि, सब्बालङ्कारभूसिते;

सुवण्णकच्छे मातङ्गे, हेमकप्पनवाससे.

२४०. ‘‘आरूळ्हे गामणीयेहि, तोमरङ्कुसपाणिभि;

सङ्गामावचरे ठाने, अनपेक्खो विहायहं;

सककम्मेन सन्तत्तो, निक्खमिं अनगारियं.

२४१. ‘‘सट्ठि अस्ससहस्सानि, सब्बालङ्कारभूसिते;

आजानीयेव जातिया, सिन्धवे सीघवाहने.

२४२. ‘‘आरूळ्हे गामणीयेहि, चापहत्थेहि वम्मिभि;

पहारेत्वान [पहायित्वान (सी. पी.), छड्डयित्वान (स्या.)] ते सब्बे, निक्खमिं अनगारियं.

२४३. ‘‘सट्ठि रथसहस्सानि, सब्बालङ्कारभूसिते;

दीपे अथोपि वेयग्घे, सन्नद्धे उस्सितद्धजे;

ते सब्बे परिहारेत्वा [परिवज्जेत्वा (स्या.), परिहायित्वा (पी.)], पब्बजिं अनगारियं.

२४४. ‘‘सट्ठि धेनुसहस्सानि, सब्बा कंसूपधारणा;

तायोपि [गावियो (स्या.), धेनुयो (क.)] छड्डयित्वान, पब्बजिं अनगारियं.

२४५. ‘‘सट्ठि इत्थिसहस्सानि, सब्बालङ्कारभूसिता;

विचित्तवत्थाभरणा, आमुक्कमणिकुण्डला.

२४६. ‘‘अळारपम्हा हसुला, सुसञ्ञा तनुमज्झिमा;

ता हित्वा कन्दमानायो, पब्बजिं अनगारियं.

२४७. ‘‘सट्ठि गामसहस्सानि, परिपुण्णानि सब्बसो;

छड्डयित्वान तं रज्जं, पब्बजिं अनगारियं.

२४८. ‘‘नगरा निक्खमित्वान, हिमवन्तमुपागमिं;

भागीरथीनदीतीरे, अस्समं मापयिं अहं.

२४९. ‘‘पण्णसालं करित्वान, अग्यागारं अकासहं;

आरद्धवीरियो पहितत्तो, वसामि अस्समे अहं.

२५०. ‘‘मण्डपे रुक्खमूले वा, सुञ्ञागारे च झायतो;

न तु विज्जति तासो मे, न पस्से भयभेरवं.

२५१. ‘‘सुमेधो नाम सम्बुद्धो, अग्गो कारुणिको मुनि;

ञाणालोकेन जोतन्तो, लोके उप्पज्जि तावदे.

२५२. ‘‘मम अस्समसामन्ता, यक्खो आसि महिद्धिको;

बुद्धसेट्ठम्हि उप्पन्ने, आरोचेसि ममं तदा.

२५३. ‘‘बुद्धो लोके समुप्पन्नो, सुमेधो नाम चक्खुमा;

तारेति जनतं सब्बं, तम्पि सो तारयिस्सति.

२५४. ‘‘यक्खस्स वचनं सुत्वा, संविग्गो आसि तावदे;

बुद्धो बुद्धोति चिन्तेन्तो, अस्समं पटिसामयिं.

२५५. ‘‘अग्गिदारुञ्च छड्डेत्वा, संसामेत्वान सन्थतं;

अस्समं अभिवन्दित्वा, निक्खमिं विपिना अहं.

२५६. ‘‘ततो चन्दनमादाय, गामा गामं पुरा पुरं;

देवदेवं गवेसन्तो, उपगच्छिं विनायकं.

२५७. ‘‘भगवा तम्हि समये, सुमेधो लोकनायको;

चतुसच्चं पकासेन्तो, बोधेति जनतं बहुं.

२५८. ‘‘अञ्जलिं पग्गहेत्वान, सीसे कत्वान चन्दनं;

सम्बुद्धं अभिवादेत्वा, इमा गाथा अभासहं.

२५९. ‘‘‘वस्सिके पुप्फमानम्हि, सन्तिके उपवायति;

त्वं वीर गुणगन्धेन, दिसा सब्बा पवायसि.

२६०. ‘‘‘चम्पके नागवनिके, अतिमुत्तककेतके;

सालेसु पुप्फमानेसु, अनुवातं पवायति.

२६१. ‘‘‘तव गन्धं सुणित्वान, हिमवन्ता इधागमिं;

पूजेमि तं महावीर, लोकजेट्ठ महायस’.

२६२. ‘‘वरचन्दनेनानुलिम्पिं, सुमेधं लोकनायकं;

सकं चित्तं पसादेत्वा, तुण्ही अट्ठासि तावदे.

२६३. ‘‘सुमेधो नाम भगवा, लोकजेट्ठो नरासभो;

भिक्खुसङ्घे निसीदित्वा, इमा गाथा अभासथ.

२६४. ‘‘‘यो मे गुणे पकित्तेसि, चन्दनञ्च अपूजयि;

तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.

२६५. ‘‘‘आदेय्यवाक्यवचनो, ब्रह्मा उजु पतापवा;

पञ्चवीसतिकप्पानि, सप्पभासो भविस्सति.

२६६. ‘‘‘छब्बीसतिकप्पसते, देवलोके रमिस्सति;

सहस्सक्खत्तुं राजा च, चक्कवत्ती भविस्सति.

२६७. ‘‘‘तेत्तिंसक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जं करिस्सति;

पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं.

२६८. ‘‘‘ततो चुतोयं मनुजो, मनुस्सत्तं गमिस्सति;

पुञ्ञकम्मेन संयुत्तो, ब्रह्मबन्धु भविस्सति.

२६९. ‘‘‘अज्झायको मन्तधरो, तिण्णं वेदान पारगू;

तिलक्खणेन सम्पन्नो, बावरी नाम ब्राह्मणो.

२७०. ‘‘‘तस्स सिस्सो भवित्वान, हेस्सति मन्तपारगू;

उपगन्त्वान सम्बुद्धं, गोतमं सक्यपुङ्गवं.

२७१. ‘‘‘पुच्छित्वा निपुणे पञ्हे, भावयित्वान अञ्जसं [हासयित्वान मानसं (स्या.), भावयित्वान सञ्चयं (क.)];

सब्बासवे परिञ्ञाय, विहरिस्सतिनासवो’.

२७२. ‘‘तिविधग्गि निब्बुता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

सब्बासवे परिञ्ञाय, विहरामि अनासवो.

२७३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

२७४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

२७५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तोदेय्यो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

तोदेय्यत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.