४. धोतकत्थेरअपदानं

७२. ‘‘गङ्गा भागीरथी नाम, हिमवन्ता पभाविता [हिमवन्तप्पभाविता (सी.)];

हंसवतिया द्वारेन, अनुसन्दति तावदे.

७३. ‘‘सोभितो नाम आरामो, गङ्गाकूले सुमापितो;

तत्थ पदुमुत्तरो बुद्धो, वसते लोकनायको.

७४. ‘‘तिदसेहि यथा इन्दो, मनुजेहि पुरक्खतो;

निसीदि तत्थ भगवा, असम्भीतोव केसरी.

७५. ‘‘नगरे हंसवतिया, वसामि [अहोसिं (स्या.)] ब्राह्मणो अहं;

छळङ्गो नाम नामेन, एवंनामो महामुनि.

७६. ‘‘अट्ठारस सिस्ससता, परिवारेन्ति मं तदा;

तेहि सिस्सेहि समितो, गङ्गातीरं उपागमिं.

७७. ‘‘तत्थद्दसासिं समणे, निक्कुहे धोतपापके;

भागीरथिं तरन्तेहं [तरन्तोहं (स्या. पी.)], एवं चिन्तेसि तावदे.

७८. ‘‘सायं पातं [सायपातं (पी.)] तरन्तामे, बुद्धपुत्ता महायसा;

विहेसयन्ति अत्तानं, तेसं अत्ता विहञ्ञति.

७९. ‘‘सदेवकस्स लोकस्स, बुद्धो अग्गो पवुच्चति;

नत्थि मे दक्खिणे कारं, गतिमग्गविसोधनं.

८०. ‘‘यंनून बुद्धसेट्ठस्स, सेतुं गङ्गाय कारये;

कारापेत्वा इमं कम्मं [सेतुं (स्या.)], सन्तरामि इमं भवं.

८१. ‘‘सतसहस्सं दत्वान, सेतुं कारापयिं अहं;

सद्दहन्तो कतं कारं, विपुलं मे भविस्सति.

८२. ‘‘कारापेत्वान तं सेतुं, उपेसिं लोकनायकं;

सिरसि अञ्जलिं कत्वा, इमं वचनमब्रविं.

८३. ‘‘‘सतसहस्सस्स वयं [वयं सतसहस्संव (क.)], दत्वा [कत्वा (सी. पी.)] कारापितो मया;

तवत्थाय महासेतु, पटिग्गण्ह महामुने.

८४. ‘‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो;

भिक्खुसङ्घे निसीदित्वा, इमा गाथा अभासथ.

८५. ‘‘‘यो मे सेतुं अकारेसि, पसन्नो सेहि पाणिभि;

तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.

(सेतुदानआनिसंसो)

८६. ‘‘‘दरितो पब्बततो वा, रुक्खतो पतितोपियं;

चुतोपि लच्छती ठानं, सेतुदानस्सिदं फलं.

८७. ‘‘‘विरूळ्हमूलसन्तानं, निग्रोधमिव मालुतो;

अमित्ता नप्पसहन्ति, सेतुदानस्सिदं फलं.

८८. ‘‘‘नास्स चोरा पसहन्ति, नातिमञ्ञन्ति खत्तिया;

सब्बे तरिस्सतामित्ते, सेतुदानस्सिदं फलं.

८९. ‘‘‘अब्भोकासगतं सन्तं, कठिनातपतापितं;

पुञ्ञकम्मेन संयुत्तं, न भविस्सति वेदना [तावदे (क.)].

९०. ‘‘‘देवलोके मनुस्से वा, हत्थियानं सुनिम्मितं;

तस्स सङ्कप्पमञ्ञाय, निब्बत्तिस्सति तावदे.

९१. ‘‘‘सहस्सस्सा वातजवा, सिन्धवा सीघवाहना;

सायं पातं उपेस्सन्ति, सेतुदानस्सिदं फलं.

९२. ‘‘‘आगन्त्वान मनुस्सत्तं, सुखितोयं भविस्सति;

वेहासं [इहापि (सी. स्या. पी.)] मनुजस्सेव, हत्थियानं भविस्सति.

९३. ‘‘‘कप्पसतसहस्सम्हि, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

९४. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

सब्बासवे परिञ्ञाय, निब्बायिस्सतिनासवो’.

९५. ‘‘अहो मे सुकतं कम्मं, जलजुत्तमनामके;

तत्थ कारं करित्वान, पत्तोहं आसवक्खयं.

९६. ‘‘पधानं पहितत्तोम्हि, उपसन्तो निरूपधि;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

९७. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

९८. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

९९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा धोतको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

धोतकत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.