६. बाकुलत्थेरअपदानं
३८६. ‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, सोभितो नाम पब्बतो;
अस्समो सुकतो मय्हं, सकसिस्सेहि मापितो.
३८७. ‘‘मण्डपा च बहू तत्थ, पुप्फिता सिन्दुवारका;
कपित्था च बहू तत्थ, पुप्फिता जीवजीवका [चम्पका नागकेतका (स्या.)].
३८८. ‘‘निग्गुण्डियो बहू तत्थ, बदरामलकानि च;
फारुसका अलाबू च, पुण्डरीका च पुप्फिता.
३८९. ‘‘आळका [अळक्का (स्या.)] बेलुवा तत्थ, कदली मातुलुङ्गका;
महानामा बहू तत्थ, अज्जुना च पियङ्गुका.
३९०. ‘‘कोसम्बा सळला निम्बा [नीपा (सी.)], निग्रोधा च कपित्थना;
एदिसो अस्समो मय्हं, ससिस्सोहं तहिं वसिं.
३९१. ‘‘अनोमदस्सी भगवा, सयम्भू लोकनायको;
गवेसं पटिसल्लानं, ममस्सममुपागमि.
३९२. ‘‘उपेतम्हि महावीरे, अनोमदस्सिमहायसे;
खणेन लोकनाथस्स, वाताबाधो समुट्ठहि.
३९३. ‘‘विचरन्तो अरञ्ञम्हि, अद्दसं लोकनायकं;
उपगन्त्वान सम्बुद्धं, चक्खुमन्तं महायसं.
३९४. ‘‘इरियञ्चापि दिस्वान, उपलक्खेसहं तदा;
असंसयञ्हि बुद्धस्स, ब्याधि नो उदपज्जथ.
३९५. ‘‘खिप्पं अस्सममागञ्छिं, मम सिस्सान सन्तिके;
भेसज्जं कत्तुकामोहं, सिस्से आमन्तयिं तदा.
३९६. ‘‘पटिस्सुणित्वान मे वाक्यं, सिस्सा सब्बे सगारवा;
एकज्झं सन्निपतिंसु, सत्थुगारवता मम.
३९७. ‘‘खिप्पं पब्बतमारुय्ह, सब्बोसधमहासहं [मकासहं (स्या. क.)];
पानीययोगं [पानीययोग्गं (सी.)] कत्वान, बुद्धसेट्ठस्सदासहं.
३९८. ‘‘परिभुत्ते महावीरे, सब्बञ्ञुलोकनायके;
खिप्पं वातो वूपसमि, सुगतस्स महेसिनो.
३९९. ‘‘पस्सद्धं दरथं दिस्वा, अनोमदस्सी महायसो;
सकासने निसीदित्वा, इमा गाथा अभासथ.
४००. ‘‘‘यो मे पादासि भेसज्जं, ब्याधिञ्च समयी मम;
तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.
४०१. ‘‘‘कप्पसतसहस्सानि, देवलोके रमिस्सति;
वादिते तूरिये तत्थ, मोदिस्सति सदा अयं.
४०२. ‘‘‘मनुस्सलोकमागन्त्वा, सुक्कमूलेन चोदितो;
सहस्सक्खत्तुं राजा च, चक्कवत्ती भविस्सति.
४०३. ‘‘‘पञ्चपञ्ञासकप्पम्हि, अनोमो नाम खत्तियो;
चातुरन्तो विजितावी, जम्बुमण्डस्स [जम्बुदीपस्स (स्या.)] इस्सरो.
४०४. ‘‘‘सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो;
तावतिंसेपि खोभेत्वा, इस्सरं कारयिस्सति.
४०५. ‘‘‘देवभूतो मनुस्सो वा, अप्पाबाधो भविस्सति;
परिग्गहं विवज्जेत्वा, ब्याधिं लोके तरिस्सति.
४०६. ‘‘‘अप्परिमेय्ये इतो कप्पे, ओक्काककुलसम्भवो;
गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.
४०७. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;
सब्बासवे परिञ्ञाय, निब्बायिस्सतिनासवो.
४०८. ‘‘‘किलेसे झापयित्वान, तण्हासोतं तरिस्सति;
बाकुलो [बक्कुलो (सी. स्या.)] नाम नामेन, हेस्सति सत्थु सावको.
४०९. ‘‘‘इदं सब्बं अभिञ्ञाय, गोतमो सक्यपुङ्गवो;
भिक्खुसङ्घे निसीदित्वा, एतदग्गे ठपेस्सति’.
४१०. ‘‘अनोमदस्सी भगवा, सयम्भू लोकनायको;
विवेकानुविलोकेन्तो, ममस्सममुपागमि.
४११. ‘‘उपागतं महावीरं, सब्बञ्ञुं लोकनायकं;
सब्बोसधेन तप्पेसिं, पसन्नो सेहि पाणिभि.
४१२. ‘‘तस्स मे सुकतं कम्मं, सुखेत्ते बीजसम्पदा;
खेपेतुं नेव सक्कोमि, तदा हि सुकतं मम.
४१३. ‘‘लाभा मम सुलद्धं मे, योहं अद्दक्खि नायकं;
तेन कम्मावसेसेन, पत्तोम्हि अचलं पदं.
४१४. ‘‘सब्बमेतं अभिञ्ञाय, गोतमो सक्यपुङ्गवो;
भिक्खुसङ्घे निसीदित्वा, एतदग्गे ठपेसि मं.
४१५. ‘‘अपरिमेय्ये इतो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;
दुग्गतिं नाभिजानामि, भेसज्जस्स इदं फलं.
४१६. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;
सब्बासवा परिक्खीणा, नत्थि दानि पुनब्भवो.
४१७. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.
४१८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा बाकुलो [बक्कुलो (सी. स्या.)] थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति;
बाकुलत्थेरस्सापदानं छट्ठं.