७. गिरिमानन्दत्थेरअपदानं

४१९. ‘‘भरिया मे कालङ्कता, पुत्तो सीवथिकं गतो;

माता पिता मता भाता, एकचितम्हि [माता पिता च भाता च, एकचितकम्हि (सी. स्या.)] डय्हरे.

४२०. ‘‘तेन सोकेन सन्तत्तो, किसो पण्डु अहोसहं;

चित्तक्खेपो च मे आसि, तेन सोकेन अट्टितो.

४२१. ‘‘सोकसल्लपरेतोहं, वनन्तमुपसङ्कमिं;

पवत्तफलं भुञ्जित्वा, रुक्खमूले वसामहं.

४२२. ‘‘सुमेधो नाम सम्बुद्धो, दुक्खस्सन्तकरो जिनो;

ममुद्धरितुकामो सो, आगञ्छि मम सन्तिकं.

४२३. ‘‘पदसद्दं सुणित्वान, सुमेधस्स महेसिनो;

पग्गहेत्वानहं सीसं, उल्लोकेसिं महामुनिं.

४२४. ‘‘उपागते महावीरे, पीति मे उदपज्जथ;

तदासिमेकग्गमनो, दिस्वा तं लोकनायकं.

४२५. ‘‘सतिं पटिलभित्वान, पण्णमुट्ठिमदासहं;

निसीदि भगवा तत्थ, अनुकम्पाय चक्खुमा.

४२६. ‘‘निसज्ज तत्थ भगवा, सुमेधो लोकनायको;

धम्मं मे कथयी बुद्धो, सोकसल्लविनोदनं.

४२७. ‘‘‘अनव्हिता ततो आगुं, अननुञ्ञाता इतो गता;

यथागता तथा गता, तत्थ का परिदेवना.

४२८. ‘‘‘यथापि पथिका सत्ता, वस्समानाय वुट्ठिया;

सभण्डा उपगच्छन्ति, वस्सस्सापतनाय ते.

४२९. ‘‘‘वस्से च ते ओरमिते, सम्पयन्ति यदिच्छकं;

एवं माता पिता तुय्हं, तत्थ का परिदेवना.

४३०. ‘‘‘आगन्तुका पाहुनका, चलितेरितकम्पिता;

एवं माता पिता तुय्हं, तत्थ का परिदेवना.

४३१. ‘‘‘यथापि उरगो जिण्णं, हित्वा गच्छति सं तचं [संतनुं (स्या. क.)];

एवं माता पिता तुय्हं, सं तनुं इध हीयरे’.

४३२. ‘‘बुद्धस्स गिरमञ्ञाय, सोकसल्लं विवज्जयिं;

पामोज्जं जनयित्वान, बुद्धसेट्ठं अवन्दहं.

४३३. ‘‘वन्दित्वान महानागं, पूजयिं गिरिमञ्जरिं [गिरिमञ्जरिमपूजयिं (सी. स्या.)];

दिब्बगन्धं सम्पवन्तं [दिब्बगन्धेन सम्पन्नं (सी. स्या.)], सुमेधं लोकनायकं.

४३४. ‘‘पूजयित्वान सम्बुद्धं, सिरे कत्वान अञ्जलिं;

अनुस्सरं गुणग्गानि, सन्थविं लोकनायकं.

४३५. ‘‘नित्तिण्णोसि [नित्तण्होसि (सी.), वितिण्णोसि (स्या.)] महावीर, सब्बञ्ञु लोकनायक;

सब्बे सत्ते उद्धरसि, ञाणेन त्वं महामुने.

४३६. ‘‘विमतिं द्वेळ्हकं वापि, सञ्छिन्दसि महामुने;

पटिपादेसि मे मग्गं, तव ञाणेन चक्खुम.

४३७. ‘‘अरहा वसिपत्ता [सिद्धिपत्ता (सी. स्या.)] च, छळभिञ्ञा महिद्धिका;

अन्तलिक्खचरा धीरा, परिवारेन्ति तावदे.

४३८. ‘‘पटिपन्ना च सेखा च, फलट्ठा सन्ति सावका;

सूरोदयेव पदुमा, पुप्फन्ति तव सावका.

४३९. ‘‘महासमुद्दोवक्खोभो, अतुलोपि [यथा समुद्दो अक्खोभो, अतुलो च (सी.)] दुरुत्तरो;

एवं ञाणेन सम्पन्नो, अप्पमेय्योसि चक्खुम.

४४०. ‘‘वन्दित्वाहं लोकजिनं, चक्खुमन्तं महायसं;

पुथु दिसा नमस्सन्तो, पटिकुटिको अगञ्छहं.

४४१. ‘‘देवलोका चवित्वान, सम्पजानो पतिस्सतो;

ओक्कमिं मातुया कुच्छिं, सन्धावन्तो भवाभवे.

४४२. ‘‘अगारा अभिनिक्खम्म, पब्बजिं अनगारियं;

आतापी निपको झायी, पटिसल्लानगोचरो.

४४३. ‘‘पधानं पदहित्वान, तोसयित्वा महामुनिं;

चन्दोवब्भघना मुत्तो, विचरामि अहं सदा.

४४४. ‘‘विवेकमनुयुत्तोम्हि, उपसन्तो निरूपधि;

सब्बासवे परिञ्ञाय, विहरामि अनासवो.

४४५. ‘‘तिंसकप्पसहस्सम्हि, यं बुद्धमभिपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

४४६. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

सब्बासवा परिक्खीणा, नत्थि दानि पुनब्भवो.

४४७. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

४४८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा गिरिमानन्दो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

गिरिमानन्दत्थेरस्सापदानं सत्तमं.