२. सेलत्थेरअपदानं

२०८. ‘‘नगरे हंसवतिया, वीथिसामी अहोसहं;

मम ञाती समानेत्वा, इदं वचनमब्रविं.

२०९. ‘‘‘बुद्धो लोके समुप्पन्नो, पुञ्ञक्खेत्तो अनुत्तरो [पुञ्ञक्खेत्तं अनुत्तरं (सी.)];

आसि सो [आसीसो (सी.), आधारो (पी.)] सब्बलोकस्स, आहुतीनं पटिग्गहो.

२१०. ‘‘‘खत्तिया नेगमा चेव, महासाला च ब्राह्मणा;

पसन्नचित्ता सुमना, पूगधम्मं अकंसु ते.

२११. ‘‘‘हत्थारोहा अनीकट्ठा, रथिका पत्तिकारका;

पसन्नचित्ता सुमना, पूगधम्मं अकंसु ते.

२१२. ‘‘‘उग्गा च राजपुत्ता च, वेसियाना च ब्राह्मणा;

पसन्नचित्ता सुमना, पूगधम्मं अकंसु ते.

२१३. ‘‘‘आळारिका कप्पका [आळारिका च सूदा (स्या.)] च, न्हापका मालकारका;

पसन्नचित्ता सुमना, पूगधम्मं अकंसु ते.

२१४. ‘‘‘रजका पेसकारा च, चम्मकारा च न्हापिता;

पसन्नचित्ता सुमना, पूगधम्मं अकंसु ते.

२१५. ‘‘‘उसुकारा भमकारा, चम्मकारा च तच्छका;

पसन्नचित्ता सुमना, पूगधम्मं अकंसु ते.

२१६. ‘‘‘कम्मारा सोण्णकारा च, तिपुलोहकरा तथा;

पसन्नचित्ता सुमना, पूगधम्मं अकंसु ते.

२१७. ‘‘‘भतका चेटका चेव, दासकम्मकरा बहू;

यथासकेन थामेन, पूगधम्मं अकंसु ते.

२१८. ‘‘‘उदहारा कट्ठहारा, कस्सका तिणहारका;

यथासकेन थामेन, पूगधम्मं अकंसु ते.

२१९. ‘‘‘पुप्फिका मालिका चेव, पण्णिका फलहारका;

यथासकेन थामेन, पूगधम्मं अकंसु ते.

२२०. ‘‘‘गणिका कुम्भदासी च, पूविका [सूपिका (क.)] मच्छिकापि च;

यथासकेन थामेन, पूगधम्मं अकंसु ते.

२२१. ‘‘‘एथ सब्बे समागन्त्वा, गणं बन्धाम एकतो;

अधिकारं करिस्साम, पुञ्ञक्खेत्ते अनुत्तरे’.

२२२. ‘‘ते मे सुत्वान वचनं, गणं बन्धिंसु तावदे;

उपट्ठानसालं सुकतं, भिक्खुसङ्घस्स कारयुं.

२२३. ‘‘निट्ठापेत्वान तं सालं, उदग्गो तुट्ठमानसो;

परेतो तेहि सब्बेहि, सम्बुद्धमुपसङ्कमिं.

२२४. ‘‘उपसङ्कम्म सम्बुद्धं, लोकनाथं नरासभं;

वन्दित्वा सत्थुनो पादे, इदं वचनमब्रविं.

२२५. ‘‘‘इमे तीणि सता वीर, पुरिसा एकतो गणा;

उपट्ठानसालं सुकतं, निय्यादेन्ति [निय्यातेन्ति (सी.)] तुवं [तवं (सी.), तव (स्या.)] मुनि’.

२२६. ‘‘भिक्खुसङ्घस्स पुरतो, सम्पटिच्छत्व चक्खुमा;

तिण्णं सतानं पुरतो, इमा गाथा अभासथ.

२२७. ‘‘‘तिसतापि च जेट्ठो च, अनुवत्तिंसु एकतो;

सम्पत्तिञ्हि [सम्पत्तीहि (स्या. क.)] करित्वान, सब्बे अनुभविस्सथ.

२२८. ‘‘‘पच्छिमे भवे सम्पत्ते, सीतिभावमनुत्तरं;

अजरं अमतं सन्तं, निब्बानं फस्सयिस्सथ’.

२२९. ‘‘एवं बुद्धो वियाकासि, सब्बञ्ञू समणुत्तरो;

बुद्धस्स वचनं सुत्वा, सोमनस्सं पवेदयिं.

२३०. ‘‘तिंस कप्पसहस्सानि, देवलोके रमिं अहं;

देवाधिपो पञ्चसतं, देवरज्जमकारयिं.

२३१. ‘‘सहस्सक्खत्तुं राजा च, चक्कवत्ती अहोसहं;

देवरज्जं करोन्तस्स, महादेवा अवन्दिसुं.

२३२. ‘‘इध मानुसके रज्जं [रज्जे (सी.)], परिसा होन्ति बन्धवा;

पच्छिमे भवे सम्पत्ते, वासेट्ठो नाम ब्राह्मणो.

२३३. ‘‘असीतिकोटि निचयो, तस्स पुत्तो अहोसहं;

सेलो इति मम नामं, छळङ्गे पारमिं गतो.

२३४. ‘‘जङ्घाविहारं विचरं, ससिस्सेहि पुरक्खतो;

जटाभारिकभरितं, केणियं नाम तापसं.

२३५. ‘‘पटियत्ताहुतिं दिस्वा, इदं वचनमब्रविं;

‘आवाहो वा विवाहो वा, राजा वा ते निमन्तितो’.

२३६. ‘‘आहुतिं [नाहुतिं (?)] यिट्ठुकामोहं, ब्राह्मणे देवसम्मते;

न निमन्तेमि राजानं, आहुती मे न विज्जति.

२३७. ‘‘न चत्थि मय्हमावाहो, विवाहो मे न विज्जति;

सक्यानं नन्दिजननो, सेट्ठो लोके सदेवके.

२३८. ‘‘सब्बलोकहितत्थाय, सब्बसत्तसुखावहो;

सो मे निमन्तितो अज्ज, तस्सेतं पटियादनं.

२३९. ‘‘तिम्बरूसकवण्णाभो, अप्पमेय्यो अनूपमो;

रूपेनासदिसो बुद्धो, स्वातनाय निमन्तितो.

२४०. ‘‘उक्कामुखपहट्ठोव, खदिरङ्गारसन्निभो;

विज्जूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२४१. ‘‘पब्बतग्गे यथा अच्चि, पुण्णमायेव चन्दिमा;

नळग्गिवण्णसङ्कासो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२४२. ‘‘असम्भीतो भयातीतो, भवन्तकरणो मुनि;

सीहूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२४३. ‘‘कुसलो बुद्धधम्मेहि, अपसय्हो परेहि सो;

नागूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२४४. ‘‘सद्धम्माचारकुसलो, बुद्धनागो असादिसो;

उसभूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२४५. ‘‘अनन्तवण्णो अमितयसो, विचित्तसब्बलक्खणो;

सक्कूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२४६. ‘‘वसी गणी पतापी च, तेजस्सी च दुरासदो;

ब्रह्मूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२४७. ‘‘पत्तधम्मो दसबलो, बलातिबलपारगो;

धरणूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२४८. ‘‘सीलवीचिसमाकिण्णो, धम्मविञ्ञाणखोभितो;

उदधूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२४९. ‘‘दुरासदो दुप्पसहो, अचलो उग्गतो ब्रहा;

नेरूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२५०. ‘‘अनन्तञाणो असमसमो, अतुलो अग्गतं गतो;

गगनूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

पन्नरसमं भाणवारं.

२५१. ‘‘पतिट्ठा भयभीतानं, ताणो सरणगामिनं;

अस्सासको महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२५२. ‘‘आसयो बुद्धिमन्तानं, पुञ्ञक्खेत्तं सुखेसिनं;

रतनाकरो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२५३. ‘‘अस्सासको वेदकरो, सामञ्ञफलदायको;

मेघूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२५४. ‘‘लोकचक्खु महातेजो, सब्बतमविनोदनो;

सूरियूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२५५. ‘‘आरम्मणविमुत्तीसु, सभावदस्सनो मुनि;

चन्दूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२५६. ‘‘बुद्धो समुस्सितो लोके, लक्खणेहि अलङ्कतो;

अप्पमेय्यो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२५७. ‘‘यस्स ञाणं अप्पमेय्यं, सीलं यस्स अनूपमं;

विमुत्ति असदिसा यस्स, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२५८. ‘‘यस्स धीति असदिसा, थामो यस्स अचिन्तियो;

यस्स परक्कमो जेट्ठो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२५९. ‘‘रागो दोसो च मोहो च, विसा सब्बे समूहता;

अगदूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२६०. ‘‘क्लेसब्याधिबहुदुक्ख सब्बतमविनोदनो [विनोदको (सी. स्या.)];

वेज्जूपमो महावीरो, सो मे बुद्धो निमन्तितो.

२६१. ‘‘बुद्धोति भो यं वदेसि, घोसोपेसो सुदुल्लभो;

बुद्धो बुद्धोति सुत्वान, पीति मे उदपज्जथ.

२६२. ‘‘अब्भन्तरं अगण्हन्तं, पीति मे बहि निच्छरे;

सोहं पीतिमनो सन्तो, इदं वचनमब्रविं.

२६३. ‘‘‘कहं नु खो सो भगवा, लोकजेट्ठो नरासभो;

तत्थ गन्त्वा नमस्सिस्सं, सामञ्ञफलदायकं’.

२६४. ‘‘‘पग्गय्ह दक्खिणं बाहुं, वेदजातो कतञ्जली;

आचिक्खि मे धम्मराजं, सोकसल्लविनोदनं.

२६५. ‘‘‘उदेन्तंव महामेघं, नीलं अञ्जनसन्निभं;

सागरं विय दिस्सन्तं, पस्ससेतं महावनं.

२६६. ‘‘‘एत्थ सो वसते बुद्धो, अदन्तदमको मुनि;

विनयन्तो च वेनेय्ये, बोधेन्तो बोधिपक्खिये.

२६७. ‘‘‘पिपासितोव उदकं, भोजनंव जिघच्छितो;

गावी यथा वच्छगिद्धा, एवाहं विचिनिं जिनं.

२६८. ‘‘‘आचारउपचारञ्ञू, धम्मानुच्छविसंवरं;

सिक्खापेमि सके सिस्से, गच्छन्ते जिनसन्तिकं.

२६९. ‘‘‘दुरासदा भगवन्तो, सीहाव एकचारिनो;

पदे पदं निक्खिपन्ता, आगच्छेय्याथ माणवा.

२७०. ‘‘‘आसीविसो यथा घोरो, मिगराजाव केसरी;

मत्तोव कुञ्जरो दन्ती, एवं बुद्धा दुरासदा.

२७१. ‘‘‘उक्कासितञ्च खिपितं, अज्झुपेक्खिय माणवा;

पदे पदं निक्खिपन्ता, उपेथ बुद्धसन्तिकं.

२७२. ‘‘‘पटिसल्लानगरुका, अप्पसद्दा दुरासदा;

दुरूपसङ्कमा बुद्धा, गरू होन्ति सदेवके.

२७३. ‘‘‘यदाहं पञ्हं पुच्छामि, पटिसम्मोदयामि वा;

अप्पसद्दा तदा होथ, मुनिभूताव तिट्ठथ.

२७४. ‘‘‘यं सो देसेति सम्बुद्धो [सद्धम्मं (सी. स्या.)], खेमं निब्बानपत्तिया;

तमेवत्थं निसामेथ, सद्धम्मसवनं सुखं’.

२७५. ‘‘उपसङ्कम्म सम्बुद्धं, सम्मोदिं मुनिना अहं;

तं कथं वीतिसारेत्वा, लक्खणे उपधारयिं.

२७६. ‘‘लक्खणे द्वे च कङ्खामि, पस्सामि तिंसलक्खणे;

कोसोहितवत्थगुय्हं, इद्धिया दस्सयी मुनि.

२७७. ‘‘जिव्हं निन्नामयित्वान, कण्णसोते च नासिके;

पटिमसि नलाटन्तं, केवलं छादयी जिनो.

२७८. ‘‘तस्साहं लक्खणे दिस्वा, परिपुण्णे सब्यञ्जने;

बुद्धोति निट्ठं गन्त्वान, सह सिस्सेहि पब्बजिं.

२७९. ‘‘सतेहि तीहि सहितो, पब्बजिं अनगारियं;

अद्धमासे असम्पत्ते, सब्बे पत्ताम्ह निब्बुतिं.

२८०. ‘‘एकतो कम्मं कत्वान, पुञ्ञक्खेत्ते अनुत्तरे;

एकतो संसरित्वान, एकतो विनिवत्तयुं.

२८१. ‘‘गोपानसियो दत्वान, पूगधम्मे वसिं अहं;

तेन कम्मेन सुकतेन, अट्ठ हेतू लभामहं.