१. अवटफलदायकत्थेरअपदानं

१. ‘‘सतरंसि नाम भगवा, सयम्भू अपराजितो;

विवेककामो सम्बुद्धो, गोचरायाभिनिक्खमि.

२. ‘‘फलहत्थो अहं दिस्वा, उपगच्छिं नरासभं;

पसन्नचित्तो सुमनो, अवटं [अवण्टं (सी.), अम्बटं (स्या.)] अददिं फलं.

३. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं फलमददिं अहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, फलदानस्सिदं फलं.

४. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

५. ‘‘स्वागतं वत मे आसि, मम बुद्धस्स सन्तिके;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा अवटफलदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

अवटफलदायकत्थेरस्सापदानं पठमं.