६. गन्धमुट्ठियत्थेरअपदानं

३३. [इध गाथाद्धं ऊनं विय दिस्सति] ‘‘चितके करीयमाने, नानागन्धे समाहते;

पसन्नचित्तो सुमनो, गन्धमुट्ठिमपूजयिं.

३४. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, चितकं यं अपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, चितपूजायिदं फलं.

३५. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

३६. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा गन्धमुट्ठियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

गन्धमुट्ठियत्थेरस्सापदानं छट्ठं.