५. फुसितकम्पियत्थेरअपदानं

३८. ‘‘विपस्सी नाम [सब्बत्थपि एवमेव दिस्सति]

सम्बुद्धो, लोकजेट्ठो नरासभो.

खीणासवेहि सहितो, सङ्घारामे वसी तदा.

३९. ‘‘आरामद्वारा निक्खम्म, विपस्सी [सब्बत्थपि एवमेव दिस्सति] लोकनायको;

सह सतसहस्सेहि, अट्ठ [सहस्ससतसिस्सेहि, अट्ठ (क.), अट्ठ सतसहस्सेहि, सह (?)] खीणासवेहि सो.

४०. ‘‘अजिनेन निवत्थोहं, वाकचीरधरोपि च;

कुसुमोदकमादाय [कुसुम्भोदक… (सी. स्या.)], सम्बुद्धं उपसङ्कमिं.

४१. ‘‘सकं चित्तं पसादेत्वा, वेदजातो कतञ्जली;

कुसुमोदकमादाय, बुद्धमब्भुक्किरिं अहं.

४२. ‘‘तेन कम्मेन सम्बुद्धो, जलजुत्तमनामको [सब्बत्थपि एवमेव दिस्सति];

मम कम्मं पकित्तेत्वा, अगमा येन पत्थितं.

४३. ‘‘फुसिता पञ्चसहस्सा, येहि पूजेसहं जिनं;

अड्ढतेय्यसहस्सेहि, देवरज्जं अकारयिं.

४४. ‘‘अड्ढतेय्यसहस्सेहि, चक्कवत्ती अहोसहं;

अवसेसेन कम्मेन, अरहत्तमपापुणिं.

४५. ‘‘देवराजा यदा होमि [अहोसिं (स्या. क.)], मनुजाधिपती यदा [तदा (स्या. क.)];

तमेव नामधेय्यं मे, फुसितो नाम होमहं.

४६. ‘‘देवभूतस्स सन्तस्स, अथापि मानुसस्स वा;

समन्ता ब्यामतो मय्हं, फुसितंव पवस्सति.

४७. ‘‘भवा उग्घाटिता मय्हं, किलेसा झापिता मम;

सब्बासवपरिक्खीणो, फुसितस्स इदं फलं.

४८. ‘‘चन्दनस्सेव मे काया, तथा गन्धो पवायति;

सरीरतो मम गन्धो, अड्ढकोसे पवायति.

४९. ‘‘दिब्बगन्धं सम्पवन्तं, पुञ्ञकम्मसमङ्गिनं;

गन्धं घत्वान जानन्ति, फुसितो आगतो इध.

५०. ‘‘साखापलासकट्ठानि, तिणानिपि च सब्बसो;

मम सङ्कप्पमञ्ञाय, गन्धो सम्पज्जते खणे.

५१. ‘‘सतसहस्सितो [सब्बत्थपि एवमेव दिस्सति] कप्पे, चन्दनं अभिपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, फुसितस्स इदं फलं.

५२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा फुसितकम्पियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

फुसितकम्पियत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.