५. फुसितकम्पियत्थेरअपदानं
३८. ‘‘विपस्सी नाम [सब्बत्थपि एवमेव दिस्सति]
सम्बुद्धो, लोकजेट्ठो नरासभो.
खीणासवेहि सहितो, सङ्घारामे वसी तदा.
३९. ‘‘आरामद्वारा निक्खम्म, विपस्सी [सब्बत्थपि एवमेव दिस्सति] लोकनायको;
सह सतसहस्सेहि, अट्ठ [सहस्ससतसिस्सेहि, अट्ठ (क.), अट्ठ सतसहस्सेहि, सह (?)] खीणासवेहि सो.
४०. ‘‘अजिनेन निवत्थोहं, वाकचीरधरोपि च;
कुसुमोदकमादाय [कुसुम्भोदक… (सी. स्या.)], सम्बुद्धं उपसङ्कमिं.
४१. ‘‘सकं चित्तं पसादेत्वा, वेदजातो कतञ्जली;
कुसुमोदकमादाय, बुद्धमब्भुक्किरिं अहं.
४२. ‘‘तेन कम्मेन सम्बुद्धो, जलजुत्तमनामको [सब्बत्थपि एवमेव दिस्सति];
मम कम्मं पकित्तेत्वा, अगमा येन पत्थितं.
४३. ‘‘फुसिता पञ्चसहस्सा, येहि पूजेसहं जिनं;
अड्ढतेय्यसहस्सेहि, देवरज्जं अकारयिं.
४४. ‘‘अड्ढतेय्यसहस्सेहि, चक्कवत्ती अहोसहं;
अवसेसेन कम्मेन, अरहत्तमपापुणिं.
४५. ‘‘देवराजा यदा होमि [अहोसिं (स्या. क.)], मनुजाधिपती यदा [तदा (स्या. क.)];
तमेव नामधेय्यं मे, फुसितो नाम होमहं.
४६. ‘‘देवभूतस्स सन्तस्स, अथापि मानुसस्स वा;
समन्ता ब्यामतो मय्हं, फुसितंव पवस्सति.
४७. ‘‘भवा उग्घाटिता मय्हं, किलेसा झापिता मम;
सब्बासवपरिक्खीणो, फुसितस्स इदं फलं.
४८. ‘‘चन्दनस्सेव मे काया, तथा गन्धो पवायति;
सरीरतो मम गन्धो, अड्ढकोसे पवायति.
४९. ‘‘दिब्बगन्धं सम्पवन्तं, पुञ्ञकम्मसमङ्गिनं;
गन्धं घत्वान जानन्ति, फुसितो आगतो इध.
५०. ‘‘साखापलासकट्ठानि, तिणानिपि च सब्बसो;
मम सङ्कप्पमञ्ञाय, गन्धो सम्पज्जते खणे.
५१. ‘‘सतसहस्सितो [सब्बत्थपि एवमेव दिस्सति] कप्पे, चन्दनं अभिपूजयिं;
दुग्गतिं नाभिजानामि, फुसितस्स इदं फलं.
५२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा फुसितकम्पियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
फुसितकम्पियत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.