८. सुमनावेळियत्थेरअपदानं

६४. ‘‘वेस्सभुस्स भगवतो, लोकजेट्ठस्स तादिनो;

सब्बे जना समागम्म, महापूजं करोन्ति ते.

६५. ‘‘सुधाय पिण्डं कत्वान, आवेळं सुमनायहं;

सीहासनस्स पुरतो, अभिरोपेसहं तदा.

६६. ‘‘सब्बे जना समागम्म, पेक्खन्ति पुप्फमुत्तमं;

केनिदं पूजितं पुप्फं, बुद्धसेट्ठस्स तादिनो.

६७. ‘‘तेन चित्तप्पसादेन, निम्मानं उपपज्जहं;

अनुभोमि [अनुभोसिं (सी.)] सकं कम्मं, पुब्बे सुकतमत्तनो.

६८. ‘‘यं यं योनुपपज्जामि, देवत्तं अथ मानुसं;

सब्बेसानं पियो होमि, पुप्फपूजायिदं फलं.

६९. ‘‘नाभिजानामि कायेन, वाचाय उद चेतसा;

संयतानं तपस्सीनं, कतं अक्कोसितं मया.

७०. ‘‘तेन सुचरितेनाहं, चित्तस्स पणिधीहि च;

सब्बेसं पूजितो होमि, अनक्कोसस्सिदं फलं.

७१. ‘‘इतो एकादसे कप्पे, सहस्सारोसि खत्तियो;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

७२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सुमनावेळियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सुमनावेळियत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.