९. कन्दलिपुप्फियत्थेरअपदानं

४७. ‘‘सिन्धुया नदिया तीरे, अहोसिं कस्सको तदा;

परकम्मायने युत्तो, परभत्तं अपस्सितो.

४८. ‘‘सिन्धुं अनुचरन्तोहं, सिद्धत्थं जिनमद्दसं;

समाधिना निसिन्नंव, सतपत्तंव पुप्फितं.

४९. ‘‘सत्त कन्दलिपुप्फानि, वण्टे छेत्वानहं तदा;

मत्थके अभिरोपेसिं, बुद्धस्सादिच्चबन्धुनो.

५०. ‘‘सुवण्णवण्णं सम्बुद्धं, अनुकूले समाहितं;

तिधापभिन्नमातङ्गं, कुञ्जरंव दुरासदं.

५१. ‘‘तमहं उपगन्त्वान, निपकं भावितिन्द्रियं;

अञ्जलिं पग्गहेत्वान, अवन्दिं सत्थुनो अहं.

५२. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं पुप्फमभिरोपयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

५३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा कन्दलिपुप्फियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

कन्दलिपुप्फियत्थेरस्सापदानं नवमं.