५. पुप्फासनदायकत्थेरअपदानं

२०. ‘‘सुवण्णवण्णं सम्बुद्धं, पीतरंसिंव [सतरंसिंव (सी. स्या.)] भाणुमं;

अविदूरेन गच्छन्तं, सिद्धत्थं अपराजितं.

२१. ‘‘तस्स पच्चुग्गमित्वान, पवेसेत्वान अस्समं;

पुप्फासनं मया दिन्नं, विप्पसन्नेन चेतसा.

२२. ‘‘अञ्जलिं पग्गहेत्वान, वेदजातो तदा अहं;

बुद्धे चित्तं पसादेत्वा, तं कम्मं परिणामयिं.

२३. ‘‘यं मे अत्थि कतं पुञ्ञं, सयम्भुम्हपराजिते;

सब्बेन तेन कुसलेन, विमलो होमि सासने.

२४. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, पुप्फासनमदं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पुप्फासनस्सिदं फलं.

२५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पुप्फासनदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

पुप्फासनदायकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.