२. भोजनदायकत्थेरअपदानं

४. ‘‘सुजातो साललट्ठीव, सोभञ्जनमिवुग्गतो;

इन्दलट्ठिरिवाकासे, विरोचति सदा जिनो.

५. ‘‘तस्स देवातिदेवस्स, वेस्सभुस्स महेसिनो;

अदासि भोजनमहं, विप्पसन्नेन चेतसा.

६. ‘‘तं मे बुद्धो अनुमोदि, सयम्भू अपराजितो;

भवे निब्बत्तमानम्हि, फलं निब्बत्ततू तव.

७. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, भोजनस्स इदं फलं.

८. ‘‘पञ्चवीसे इतो कप्पे, एको आसिं अमित्तको;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा भोजनदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

भोजनदायकत्थेरस्सापदानं दुतियं.