७. देसकित्तकत्थेरअपदानं

३१. ‘‘उपसालकनामोहं, अहोसिं ब्राह्मणो तदा;

काननं वनमोगाळ्हं, लोकजेट्ठं नरासभं.

३२. ‘‘दिस्वान वन्दिं पादेसु, लोकाहुतिपटिग्गहं;

पसन्नचित्तं मं ञत्वा, बुद्धो अन्तरधायथ.

३३. ‘‘कानना अभिनिक्खम्म, बुद्धसेट्ठमनुस्सरिं;

तं देसं कित्तयित्वान, कप्पं सग्गम्हि मोदहं.

३४. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं देसमभिकित्तयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, कित्तनाय इदं फलं.

३५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा देसकित्तको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

देसकित्तकत्थेरस्सापदानं सत्तमं.