३. छत्तदायकत्थेरअपदानं

११. ‘‘पुत्तो मम पब्बजितो, कासायवसनो तदा;

सो च बुद्धत्तं सम्पत्तो, निब्बुतो लोकपूजितो.

१२. ‘‘विचिनन्तो सकं पुत्तं, अगमं पच्छतो अहं;

निब्बुतस्स महन्तस्स, चितकं अगमासहं.

१३. ‘‘पग्गय्ह अञ्जलिं तत्थ, वन्दित्वा चितकं अहं;

सेतच्छत्तञ्च पग्गय्ह, आरोपेसिं अहं तदा.

१४. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं छत्तमभिरोपयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, छत्तदानस्सिदं फलं.

१५. ‘‘पञ्चवीसे इतो कप्पे, सत्त आसुं जनाधिपा;

महारहसनामा ते, चक्कवत्ती महब्बला.

१६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा छत्तदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

छत्तदायकत्थेरस्सापदानं ततियं.