९. एकञ्जलिकत्थेरअपदानं

१८०. ‘‘सुवण्णवण्णं सम्बुद्धं, गच्छन्तं अन्तरापणे;

विपस्सिं सत्थवाहग्गं, नरवरं विनायकं.

१८१. ‘‘अदन्तदमनं तादिं, महावादिं महामतिं;

दिस्वा पसन्नो सुमनो, एकञ्जलिमकासहं.

१८२. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यमञ्जलिं करिं [यं अञ्जलिमकरिं (स्या.), अञ्जलिमकरिं (क.)] तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, अञ्जलिस्स इदं फलं.

१८३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा एकञ्जलिको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

एकञ्जलिकत्थेरस्सापदानं नवमं.