८. उत्तियत्थेरअपदानं
१६९. ‘‘चन्दभागानदीतीरे, सुसुमारो अहं तदा;
सगोचरप्पसुतोहं [सभोजनपसुताहं (स्या. क.)], नदीतित्थं अगच्छहं.
१७०. ‘‘सिद्धत्थो तम्हि समये, सयम्भू अग्गपुग्गलो;
नदिं तरितुकामो सो, नदीतित्थं उपागमि.
१७१. ‘‘उपागते च [उपागतम्हि (स्या. क.)] सम्बुद्धे, अहम्पि तत्थुपागमिं;
उपगन्त्वान सम्बुद्धं, इमं वाचं उदीरयिं.
१७२. ‘‘‘अभिरूह महावीर, तारेस्सामि अहं तुवं;
पेत्तिकं विसयं मय्हं, अनुकम्प महामुनि’.
१७३. ‘‘मम उग्गज्जनं सुत्वा, अभिरूहि महामुनि;
हट्ठो हट्ठेन चित्तेन, तारेसिं लोकनायकं.
१७४. ‘‘नदिया पारिमे तीरे, सिद्धत्थो लोकनायको;
अस्सासेसि ममं तत्थ, अमतं पापुणिस्ससि.
१७५. ‘‘तम्हा काया चवित्वान, देवलोकं आगच्छहं;
दिब्बसुखं अनुभविं, अच्छराहि पुरक्खतो.
१७६. ‘‘सत्तक्खत्तुञ्च देविन्दो, देवरज्जमकासहं;
तीणिक्खत्तुं चक्कवत्ती, महिया इस्सरो अहुं.
१७७. ‘‘विवेकमनुयुत्तोहं, निपको च सुसंवुतो;
धारेमि अन्तिमं देहं, सम्मासम्बुद्धसासने.
१७८. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, तारेसिं यं नरासभं;
दुग्गतिं नाभिजानामि, तरणाय इदं फलं.
१७९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;
छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा उत्तियो [उत्तिरियो (सी.)] थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
उत्तियत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.