६. धूपदायकत्थेरअपदानं

१६१. ‘‘सिद्धत्थस्स भगवतो, लोकजेट्ठस्स तादिनो;

कुटिधूपं मया दिन्नं, विप्पसन्नेन चेतसा.

१६२. यं यं योनुपपज्जामि, देवत्तं अथ मानुसं;

सब्बेसम्पि पियो होमि, धूपदानस्सिदं फलं.

१६३. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं धूपमददिं तदा [यं धूपनमदासहं (क.)];

दुग्गतिं नाभिजानामि, धूपदानस्सिदं फलं.

१६४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा धूपदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

धूपदायकत्थेरस्सापदानं छट्ठं.