४. पञ्चसीलसमादानियत्थेरअपदानं
१३४. ‘‘नगरे चन्दवतिया, भतको आसहं तदा;
परकम्मायने युत्तो, पब्बज्जं न लभामहं.
१३५. ‘‘महन्धकारपिहिता, तिविधग्गीहि डय्हरे;
केन नु खो उपायेन, विसंयुत्तो भवे अहं.
१३६. ‘‘देय्यधम्मो च मे नत्थि, वराको भतको अहं;
यंनूनाहं पञ्चसीलं, रक्खेय्यं परिपूरयं.
१३७. ‘‘अनोमदस्सिस्स मुनिनो, निसभो नाम सावको;
तमहं उपसङ्कम्म, पञ्चसिक्खापदग्गहिं.
१३८. ‘‘वस्ससतसहस्सानि, आयु विज्जति तावदे;
तावता पञ्चसीलानि, परिपुण्णानि गोपयिं.
१३९. ‘‘मच्चुकाले च सम्पत्ते, देवा अस्सासयन्ति मं;
‘रथो सहस्सयुत्तो ते, मारिसायं [मारिसस्स (क.)] उपट्ठितो’.
१४०. ‘‘वत्तन्ते चरिमे चित्ते, मम सीलं अनुस्सरिं;
तेन कम्मेन सुकतेन, तावतिंसं अगच्छहं.
१४१. ‘‘तिंसक्खत्तुञ्च देविन्दो, देवरज्जमकारयिं;
दिब्बसुखं [दिब्बं सुखं (सी.)] अनुभविं, अच्छराहि पुरक्खतो.
१४२. ‘‘पञ्चसत्ततिक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं;
पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं.
१४३. ‘‘देवलोका चवित्वान, सुक्कमूलेन चोदितो;
पुरे वेसालियं जातो, महासाले सुअड्ढके.
१४४. ‘‘वस्सूपनायिके काले, दिप्पन्ते [दिब्बन्ति (क.)] जिनसासने;
माता च मे पिता चेव, पञ्चसिक्खापदग्गहुं.
१४५. ‘‘सह सुत्वानहं सीलं, मम सीलं अनुस्सरिं;
एकासने निसीदित्वा, अरहत्तमपापुणिं.
१४६. ‘‘जातिया पञ्चवस्सेन, अरहत्तमपापुणिं;
उपसम्पादयि बुद्धो, गुणमञ्ञाय चक्खुमा.
१४७. ‘‘परिपुण्णानि गोपेत्वा, पञ्चसिक्खापदानहं;
अपरिमेय्ये इतो कप्पे, विनिपातं न गच्छहं.
१४८. ‘‘स्वाहं यसमनुभविं, तेसं सीलान वाहसा;
कप्पकोटिम्पि कित्तेन्तो, कित्तये एकदेसकं.
१४९. ‘‘पञ्चसीलानि गोपेत्वा, तयो हेतू लभामहं;
दीघायुको महाभोगो, तिक्खपञ्ञो भवामहं.
१५०. ‘‘संकित्तेन्तो च [पकित्तेन्तोव (सी.), पकित्तेन्ते च (स्या.)] सब्बेसं, अभिमत्तञ्च पोरिसं;
भवाभवे संसरित्वा, एते ठाने लभामहं.
१५१. ‘‘अपरिमेय्यसीलेसु, वत्तन्ता जिनसावका;
भवेसु यदि रज्जेय्युं, विपाको कीदिसो भवे.
१५२. ‘‘सुचिण्णं मे पञ्चसीलं, भतकेन तपस्सिना [विपस्सिना (सी.)];
तेन सीलेनहं अज्ज, मोचयिं सब्बबन्धना.
१५३. ‘‘अपरिमेय्ये इतो कप्पे, पञ्चसीलानि गोपयिं;
दुग्गतिं नाभिजानामि, पञ्चसीलानिदं फलं.
१५४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;
छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा पञ्चसीलसमादानियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
पञ्चसीलसमादानियत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.