२. उपवानत्थेरअपदानं

५२. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू;

जलित्वा अग्गिक्खन्धोव, सम्बुद्धो परिनिब्बुतो.

५३. ‘‘महाजना समागम्म, पूजयित्वा तथागतं;

चितं कत्वान सुकतं, सरीरं अभिरोपयुं.

५४. ‘‘सरीरकिच्चं कत्वान, धातुं तत्थ समानयुं;

सदेवमानुसा सब्बे, बुद्धथूपं अकंसु ते.

५५. ‘‘पठमा कञ्चनमया, दुतियासि मणीमया;

ततिया रूपियमया, चतुत्थी फलिकामया.

५६. ‘‘तथा [तत्थ (स्या. क.)] पञ्चमिया भूमि [नेमि (सी.)], लोहितङ्गमया अहु;

छट्ठा मसारगल्लस्स, सब्बरतनमयूपरि.

५७. ‘‘जङ्घा मणिमया आसि, वेदिका रतनमया;

सब्बसोण्णमयो थूपो, उद्धं योजनमुग्गतो.

५८. ‘‘देवा तत्थ समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो.

५९. ‘‘धातु आवेणिका नत्थि, सरीरं एकपिण्डितं;

इमम्हि बुद्धथूपम्हि, कस्साम कञ्चुकं मयं.

६०. ‘‘देवा सत्तहि रत्नेहि [सत्तरतनेहि (सी.)], अञ्ञं वड्ढेसु योजनं;

थूपो द्वियोजनुब्बेधो, तिमिरं ब्यपहन्ति सो.

६१. ‘‘नागा तत्थ समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

मनुस्सा चेव देवा च, बुद्धथूपं अकंसु ते.

६२. ‘‘मा नो पमत्ता अस्सुम्ह [अस्सुम्हा (सी. स्या.), आसिम्हा (?)], अप्पमत्ता सदेवका;

मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो.

६३. ‘‘इन्दनीलं महानीलं, अथो जोतिरसं मणिं;

एकतो सन्निपातेत्वा, बुद्धथूपं अछादयुं.

६४. ‘‘सब्बं मणिमयं आसि, तावता बुद्धचेतियं;

तियोजनसमुब्बिद्धं [तीणि योजनमुब्बिद्धं (सी. क.)], आलोककरणं तदा.

६५. ‘‘गरुळा च समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

मनुस्सा देवा नागा च, बुद्धथूपं अकंसु ते.

६६. ‘‘‘मा नो पमत्ता अस्सुम्ह, अप्पमत्ता सदेवका;

मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो’.

६७. ‘‘सब्बं मणिमयं थूपं, अकरुं ते च कञ्चुकं [सब्बमणिमयं थूपे, अकरुत्तरकञ्चुकं (सी.)];

योजनं तेपि वड्ढेसुं, आयतं बुद्धचेतियं.

६८. ‘‘चतुयोजनमुब्बिद्धो, बुद्धथूपो विरोचति;

ओभासेति दिसा सब्बा, सतरंसीव उग्गतो.

६९. ‘‘कुम्भण्डा च समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

मनुस्सा चेव देवा च, नागा च गरुळा तथा.

पच्चेकं बुद्धसेट्ठस्स, अकंसु थूपमुत्तमं.

७०. ‘‘‘मा नो पमत्ता अस्सुम्ह, अप्पमत्ता सदेवका;

मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो;

रतनेहि छादेस्साम, आयतं बुद्धचेतियं’.

७१. ‘‘योजनं तेपि वड्ढेसुं, आयतं बुद्धचेतियं;

पञ्चयोजनमुब्बिद्धो, थूपो ओभासते तदा.

७२. ‘‘यक्खा तत्थ समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

मनुस्सा देवा नागा च, गरुळा कुम्भअण्डका.

७३. ‘‘पच्चेकं बुद्धसेट्ठस्स, अकंसु थूपमुत्तमं;

‘मा नो पमत्ता अस्सुम्ह, अप्पमत्ता सदेवका.

७४. ‘‘‘मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो;

फलिकाहि छादेस्साम, आयतं बुद्धचेतियं’.

७५. ‘‘योजनं तेपि वड्ढेसुं, आयतं बुद्धचेतियं;

छ योजनानि उब्बिद्धो, थूपो ओभासते तदा.

७६. ‘‘गन्धब्बा च समागन्त्वा, एकतो मन्तयुं तदा;

‘मनुजा देवता नागा, गरुळा कुम्भयक्खका.

७७. ‘‘‘सब्बेकंसु बुद्धथूपं, मयमेत्थ अकारका;

मयम्पि थूपं कस्साम, लोकनाथस्स तादिनो’.

७८. ‘‘वेदियो सत्त कत्वान, छत्तमारोपयिंसु ते;

सब्बसोण्णमयं थूपं, गन्धब्बा कारयुं तदा.

७९. ‘‘सत्तयोजनमुब्बिद्धो, थूपो ओभासते तदा;

रत्तिन्दिवा न ञायन्ति, आलोको होति [आलोका होन्ति (स्या. क.)] सब्बदा.

८०. ‘‘अभिभोन्ति न तस्साभा, चन्दसूरा सतारका;

समन्ता योजनसते, पदीपोपि न पज्जलि.

८१. ‘‘तेन कालेन ये केचि, थूपं पूजेन्ति मानुसा;

न ते थूपमारुहन्ति, अम्बरे उक्खिपन्ति ते.

८२. ‘‘देवेहि ठपितो यक्खो, अभिसम्मतनामको;

धजं वा पुप्फदामं वा, अभिरोपेति उत्तरि.

८३. ‘‘न ते पस्सन्ति तं यक्खं, दामं पस्सन्ति गच्छतो;

एवं पस्सित्वा गच्छन्ता, सब्बे गच्छन्ति सुग्गतिं.

८४. ‘‘विरुद्धा [विसद्धा (सी.)] ये पावचने, पसन्ना ये च सासने;

पाटिहेरं दट्ठुकामा, थूपं पूजेन्ति मानुसा.

८५. ‘‘नगरे हंसवतिया, अहोसिं भतको [वरको (स्या. क.)] तदा;

आमोदितं जनं दिस्वा, एवं चिन्तेसहं तदा.

८६. ‘‘‘उळारो भगवा हेसो, यस्स धातुधरेदिसं;

इमा च जनता तुट्ठा, कारं कुब्बं न तप्परे [कुब्बन्तनप्पकं (सी.)].

८७. ‘‘‘अहम्पि कारं कस्सामि, लोकनाथस्स तादिनो;

तस्स धम्मेसु दायादो, भविस्सामि अनागते’.

८८. ‘‘सुधोतं रजकेनाहं, उत्तरेय्यपटं मम;

वेळग्गे आलगेत्वान, धजं उक्खिपिमम्बरे.

८९. ‘‘अभिसम्मतको गय्ह, अम्बरेहासि मे धजं;

वातेरितं धजं दिस्वा, भिय्यो हासं जनेसहं.

९०. ‘‘तत्थ चित्तं पसादेत्वा, समणं उपसङ्कमिं;

तं भिक्खुं अभिवादेत्वा, विपाकं पुच्छहं धजे.

९१. ‘‘सो मे कथेसि आनन्द, पीतिसञ्जननं मम;

‘तस्स धजस्स विपाकं, अनुभोस्ससि सब्बदा.

९२. ‘‘‘हत्थी अस्सा रथा पत्ती, सेना च चतुरङ्गिनी;

परिवारेस्सन्ति तं निच्चं, धजदानस्सिदं फलं.

९३. ‘‘‘सट्ठितूरियसहस्सानि, भेरियो समलङ्कता;

परिवारेस्सन्ति तं निच्चं, धजदानस्सिदं फलं.

९४. ‘‘‘छळासीतिसहस्सानि, नारियो समलङ्कता;

विचित्तवत्थाभरणा, आमुत्तमणिकुण्डला.

९५. ‘‘‘अळारपम्हा हसुला, सुसञ्ञा तनुमज्झिमा;

परिवारेस्सन्ति तं निच्चं, धजदानस्सिदं फलं.

९६. ‘‘‘तिंसकप्पसहस्सानि, देवलोके रमिस्ससि;

असीतिक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जं करिस्ससि.

९७. ‘‘‘सहस्सक्खत्तुं राजा च, चक्कवत्ती भविस्ससि;

पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं.

९८. ‘‘‘कप्पसतसहस्सम्हि, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

९९. ‘‘‘देवलोका चवित्वान, सुक्कमूलेन चोदितो;

पुञ्ञकम्मेन संयुत्तो, ब्रह्मबन्धु भविस्ससि.

१००. ‘‘‘असीतिकोटिं छड्डेत्वा, दासे कम्मकरे बहू;

गोतमस्स भगवतो, सासने पब्बजिस्ससि.

१०१. ‘‘‘आराधयित्वा सम्बुद्धं, गोतमं सक्यपुङ्गवं;

उपवानोति नामेन, हेस्ससि सत्थु सावको’.

१०२. ‘‘सतसहस्से कतं कम्मं, फलं दस्सेसि मे इध;

सुमुत्तो सरवेगोव किलेसे झापयी मम.

१०३. ‘‘चक्कवत्तिस्स सन्तस्स, चतुदीपिस्सरस्स मे;

तियोजनानि समन्ता, उस्सीसन्ति धजा सदा.

१०४. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, धजदानस्सिदं फलं.

१०५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा उपवानो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

उपवानत्थेरस्सापदानं दुतियं.