१०. पुब्बङ्गमियत्थेरअपदानं

४३. ‘‘चुल्लासीतिसहस्सानि, पब्बजिम्ह अकिञ्चना;

तेसं पुब्बङ्गमो आसिं, उत्तमत्थस्स पत्तिया.

४४. ‘‘सरागा सभवा [समोहा (स्या.)] चेते, विप्पसन्नमनाविला;

उपट्ठहिंसु सक्कच्चं, पसन्ना सेहि पाणिभि.

४५. ‘‘खीणासवा वन्तदोसा, कतकिच्चा अनासवा;

फरिंसु मेत्तचित्तेन, सयम्भू अपराजिता.

४६. ‘‘तेसं उपट्ठहित्वान, सम्बुद्धानं पतिस्सतो;

मरणञ्च अनुप्पत्तो, देवत्तञ्च अगम्हसे.

४७. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं सीलमनुपालयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, सञ्ञमस्स इदं फलं.

४८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पुब्बङ्गमियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

पुब्बङ्गमियत्थेरस्सापदानं दसमं.

पण्णदायकवग्गो एकूनतिंसतिमो.