१. सुवण्णबिब्बोहनियत्थेरअपदानं

१. ‘‘एकासनं अहमदं, पसन्नो सेहि पाणिभि;

बिब्बोहनञ्च [बिम्बोहनञ्च (सी. पी.)] पादासिं, उत्तमत्थस्स पत्तिया.

२. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, बिब्बोहनमदासहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बिब्बोहनस्सिदं फलं.

३. ‘‘इतो तेसट्ठिमे कप्पे, असमो नाम खत्तियो;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सुवण्णबिब्बोहनियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सुवण्णबिब्बोहनियत्थेरस्सापदानं पठमं.