२. तिलमुट्ठिदायकत्थेरअपदानं

५. ‘‘मम सङ्कप्पमञ्ञाय, सत्था लोकग्गनायको;

मनोमयेन कायेन, इद्धिया उपसङ्कमि.

६. ‘‘सत्थारं उपसङ्कन्तं, वन्दित्वा पुरिसुत्तमं;

पसन्नचित्तो सुमनो, तिलमुट्ठिमदासहं.

७. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, तिलमुट्ठियिदं फलं.

८. ‘‘इतो सोळसकप्पम्हि, तन्तिसो [खन्तियो (स्या.)] नाम खत्तियो;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तिलमुट्ठिदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

तिलमुट्ठिदायकत्थेरस्सापदानं दुतियं.