६. सन्धितत्थेरअपदानं

२७. ‘‘अस्सत्थे हरितोभासे, संविरूळ्हम्हि पादपे;

एकं बुद्धगतं सञ्ञं, अलभिंहं [अलभिस्सं (सी.)] पतिस्सतो.

२८. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं सञ्ञमलभिं तदा;

तस्सा सञ्ञाय वाहसा, पत्तो मे आसवक्खयो.

२९. ‘‘इतो तेरसकप्पम्हि, धनिट्ठो नाम खत्तियो;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

३०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सन्धितो [सण्ठितो (सी.)] थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सन्धितत्थेरस्सापदानं छट्ठं.