७. तालवण्टदायकत्थेरअपदानं

३१. ‘‘तालवण्टं मया दिन्नं, तिस्सस्सादिच्चबन्धुनो;

गिम्हनिब्बापनत्थाय, परिळाहोपसन्तिया.

३२. ‘‘सन्निब्बापेमि रागग्गिं, दोसग्गिञ्च तदुत्तरिं;

निब्बापेमि च मोहग्गिं, तालवण्टस्सिदं फलं.

३३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

धारेमि अन्तिमं देहं, सम्मासम्बुद्धसासने.

३४. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, तालवण्टस्सिदं फलं.

३५. ‘‘तेसट्ठिम्हि इतो कप्पे, महानामसनामको;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

३६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तालवण्टदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

तालवण्टदायकत्थेरस्सापदानं सत्तमं.