५. रंसिसञ्ञकत्थेरअपदानं

२१. ‘‘उदेन्तं सतरंसिंव, पीतरंसिंव [सितरंसिं व (सी. स्या.)] भाणुमं;

ब्यग्घूसभंव पवरं, सुजातं पब्बतन्तरे.

२२. ‘‘बुद्धस्स आनुभावो सो, जलते पब्बतन्तरे;

रंसे [रंस्या (?)] चित्तं पसादेत्वा, कप्पं सग्गम्हि मोदहं.

२३. ‘‘अवसेसेसु कप्पेसु, कुसलं चरितं मया;

तेन चित्तप्पसादेन, बुद्धानुस्सतियापि च.

२४. ‘‘तिंसकप्पसहस्सेतो, यं सञ्ञमलभिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धसञ्ञायिदं फलं.

२५. ‘‘सत्तपञ्ञासकप्पम्हि, एको आसिं जनाधिपो;

सुजातो नाम नामेन, चक्कवत्ती महब्बलो.

२६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा रंसिसञ्ञको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

रंसिसञ्ञकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.