३. सच्चसञ्ञकत्थेरअपदानं

११. ‘‘वेस्सभू तम्हि समये, भिक्खुसङ्घपुरक्खतो;

देसेति अरियसच्चानि, निब्बापेन्तो महाजनं.

१२. ‘‘परमकारुञ्ञपत्तोम्हि, समितिं अगमासहं;

सोहं निसिन्नको सन्तो, धम्ममस्सोसि सत्थुनो.

१३. ‘‘तस्साहं धम्मं सुत्वान, देवलोकं अगच्छहं;

तिंसकप्पानि देवेसु, अवसिं तत्थहं पुरे.

१४. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं सञ्ञमलभिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, सच्चसञ्ञायिदं फलं.

१५. ‘‘छब्बीसम्हि इतो कप्पे, एको आसिं जनाधिपो;

एकफुसितनामेन, चक्कवत्ती महब्बलो.

१६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सच्चसञ्ञको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सच्चसञ्ञकत्थेरस्सापदानं ततियं.