९. आधारदायकत्थेरअपदानं

४०. ‘‘आधारकं मया दिन्नं, सिखिनो लोकबन्धुनो;

धारेमि पथविं सब्बं, केवलं वसुधं इमं.

४१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

धारेमि अन्तिमं देहं, सम्मासम्बुद्धसासने.

४२. ‘‘सत्तवीसे इतो कप्पे, अहेसुं चतुरो जना;

समन्तवरणा नाम, चक्कवत्ती महब्बला.

४३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा आधारदायको [परियादानियो (क.)] थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

आधारदायकत्थेरस्सापदानं नवमं.