९. आधारदायकत्थेरअपदानं
४०. ‘‘आधारकं मया दिन्नं, सिखिनो लोकबन्धुनो;
धारेमि पथविं सब्बं, केवलं वसुधं इमं.
४१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;
धारेमि अन्तिमं देहं, सम्मासम्बुद्धसासने.
४२. ‘‘सत्तवीसे इतो कप्पे, अहेसुं चतुरो जना;
समन्तवरणा नाम, चक्कवत्ती महब्बला.
४३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा आधारदायको [परियादानियो (क.)] थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
आधारदायकत्थेरस्सापदानं नवमं.