७. सोवण्णवटंसकियत्थेरअपदानं

३४. ‘‘उय्यानभूमिं निय्यन्तो, अद्दसं लोकनायकं;

वटंसकं गहेत्वान, सोवण्णं साधुनिम्मितं.

३५. ‘‘सीघं ततो समारुय्ह, हत्थिक्खन्धगतो अहं;

बुद्धस्स अभिरोपेसिं, सिखिनो लोकबन्धुनो.

३६. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं पुप्फमभिरोपयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पुप्फपूजायिदं फलं.

३७. ‘‘सत्तवीसे इतो कप्पे, एको आसिं जनाधिपो;

महापतापनामेन, चक्कवत्ती महब्बलो.

३८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सोवण्णवटंसकियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सोवण्णवटंसकियत्थेरस्सापदानं सत्तमं.