९. एकचारियत्थेरअपदानं

५१. ‘‘तावतिंसेसु देवेसु, महाघोसो तदा अहु;

बुद्धो च लोके निब्बाति, मयञ्चम्ह सरागिनो.

५२. ‘‘तेसं संवेगजातानं, सोकसल्लसमङ्गिनं;

सबलेन उपत्थद्धो, अगमं बुद्धसन्तिकं.

५३. ‘‘मन्दारवं गहेत्वान, सङ्गीति [सण्हितं (सी.), सङ्गितं (स्या.)] अभिनिम्मितं;

परिनिब्बुतकालम्हि, बुद्धस्स अभिरोपयिं.

५४. ‘‘सब्बे देवानुमोदिंसु, अच्छरायो च मे तदा;

कप्पानं सतसहस्सं, दुग्गतिं नुपपज्जहं.

५५. ‘‘सट्ठिकप्पसहस्सम्हि, इतो सोळस ते जना;

महामल्लजना नाम, चक्कवत्ती महब्बला.

५६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा एकचारियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

एकचारियत्थेरस्सापदानं नवमं.