१०. तिवण्टिपुप्फियत्थेरअपदानं

५७. ‘‘अभिभूतं पनिज्झन्ति [अभिभूतोपनिज्झन्ति (सी.)], सब्बे सङ्गम्म ते ममं [अभिभुं थेरं पनिज्झाम, सब्बे सङ्गम्म ते मयं (स्या.)];

तेसं निज्झायमानानं, परिळाहो अजायथ.

५८. ‘‘सुनन्दो नाम नामेन, बुद्धस्स सावको तदा;

धम्मदस्सिस्स मुनिनो, आगच्छि मम सन्तिकं.

५९. ‘‘ये मे बद्धचरा आसुं, ते मे पुप्फं अदुं तदा;

ताहं पुप्फं गहेत्वान, सावके अभिरोपयिं.

६०. ‘‘सोहं कालंकतो तत्थ, पुनापि उपपज्जहं;

अट्ठारसे कप्पसते, विनिपातं न गच्छहं.

६१. ‘‘तेरसेतो कप्पसते, अट्ठासुं धूमकेतुनो;

सत्तरतनसम्पन्ना, चक्कवत्ती महब्बला.

६२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तिवण्टिपुप्फियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति;

तिवण्टिपुप्फियत्थेरस्सापदानं दसमं.

कुटजपुप्फियवग्गो एकूनवीसतिमो.