९. समादपकत्थेरअपदानं

४४. ‘‘नगरे बन्धुमतिया, महापूगगणो अहु;

तेसाहं पवरो आसिं, मम बद्धचरा [पट्ठचरा (स्या.)] च ते.

४५. ‘‘सब्बे ते सन्निपातेत्वा, पुञ्ञकम्मे समादयिं;

माळं कस्साम सङ्घस्स, पुञ्ञक्खेत्तं अनुत्तरं.

४६. ‘‘साधूति ते पटिस्सुत्वा, मम छन्दवसानुगा;

निट्ठापेत्वा च तं माळं, विपस्सिस्स अदम्हसे.

४७. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं माळमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, माळदानस्सिदं फलं.

४८. ‘‘एकूनसत्ततिकप्पे [एकूनसट्ठिकप्पम्हि (सी. स्या.)],

एको आसि जनाधिपो.

आदेय्यो नाम नामेन, चक्कवत्ती महब्बलो.

४९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा समादपको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

समादपकत्थेरस्सापदानं नवमं.