१०. पञ्चङ्गुलियत्थेरअपदानं

५०. ‘‘तिस्सो नामासि भगवा, लोकजेट्ठो नरासभो;

पविसति गन्धकुटिं, विहारकुसलो मुनि.

५१. ‘‘सुगन्धमालमादाय, अगमासिं जिनन्तिकं;

अपसद्दो च सम्बुद्धे, पञ्चङ्गुलिमदासहं.

५२. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं गन्धमभिरोपयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पञ्चङ्गुलिस्सिदं [पञ्चङ्गुलियिदं (सी.)] फलं.

५३. ‘‘द्वेसत्ततिम्हितो कप्पे, राजा आसिं सयम्पभो;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

५४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पञ्चङ्गुलियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति;

पञ्चङ्गुलियत्थेरस्सापदानं दसमं.

सुपारिचरियवग्गो सत्तरसमो.