३. खज्जकदायकत्थेरअपदानं

१३. ‘‘तिस्सस्स खो भगवतो, पुब्बे फलमदासहं;

नाळिकेरञ्च पादासिं, खज्जकं अभिसम्मतं.

१४. ‘‘बुद्धस्स तमहं दत्वा, तिस्सस्स तु महेसिनो;

मोदामहं कामकामी, उपपज्जिं [कामकारी, उपपज्जं (सी.)] यमिच्छकं [सब्बत्थपि एवमेव दिस्सति].

१५. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, फलदानस्सिदं फलं.

१६. ‘‘इतो तेरसकप्पम्हि, राजा इन्दसमो अहु;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

१७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा खज्जकदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

खज्जकदायकत्थेरस्सापदानं ततियं.