३. चन्दनपूजनकत्थेरअपदानं

१७. ‘‘चन्दभागानदीतीरे, अहोसिं किन्नरो तदा;

पुप्फभक्खो चहं आसिं, पुप्फानिवसनो तथा [पुप्फानं वसनो अहं (स्या.)].

१८. ‘‘अत्थदस्सी तु भगवा, लोकजेट्ठो नरासभो;

विपिनग्गेन निय्यासि, हंसराजाव अम्बरे.

१९. ‘‘नमो ते पुरिसाजञ्ञ, चित्तं ते सुविसोधितं;

पसन्नमुखवण्णोसि, विप्पसन्नमुखिन्द्रियो.

२०. ‘‘ओरोहित्वान आकासा, भूरिपञ्ञो सुमेधसो;

सङ्घाटिं पत्थरित्वान, पल्लङ्केन उपाविसि.

२१. ‘‘विलीनं चन्दनादाय, अगमासिं जिनन्तिकं;

पसन्नचित्तो सुमनो, बुद्धस्स अभिरोपयिं.

२२. ‘‘अभिवादेत्वान सम्बुद्धं, लोकजेट्ठं नरासभं;

पामोज्जं जनयित्वान, पक्कामिं उत्तरामुखो.

२३. ‘‘अट्ठारसे कप्पसते, चन्दनं यं अपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

२४. ‘‘चतुद्दसे कप्पसते, इतो आसिंसु ते तयो;

रोहणी नाम [रोहिता नाम (सी.), रोहिणी नाम (स्या.)] नामेन, चक्कवत्ती महब्बला.

२५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा चन्दनपूजनको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति;

चन्दनपूजनकत्थेरस्सापदानं ततियं.

अट्ठमभाणवारं.