३. चन्दनपूजनकत्थेरअपदानं
१७. ‘‘चन्दभागानदीतीरे, अहोसिं किन्नरो तदा;
पुप्फभक्खो चहं आसिं, पुप्फानिवसनो तथा [पुप्फानं वसनो अहं (स्या.)].
१८. ‘‘अत्थदस्सी तु भगवा, लोकजेट्ठो नरासभो;
विपिनग्गेन निय्यासि, हंसराजाव अम्बरे.
१९. ‘‘नमो ते पुरिसाजञ्ञ, चित्तं ते सुविसोधितं;
पसन्नमुखवण्णोसि, विप्पसन्नमुखिन्द्रियो.
२०. ‘‘ओरोहित्वान आकासा, भूरिपञ्ञो सुमेधसो;
सङ्घाटिं पत्थरित्वान, पल्लङ्केन उपाविसि.
२१. ‘‘विलीनं चन्दनादाय, अगमासिं जिनन्तिकं;
पसन्नचित्तो सुमनो, बुद्धस्स अभिरोपयिं.
२२. ‘‘अभिवादेत्वान सम्बुद्धं, लोकजेट्ठं नरासभं;
पामोज्जं जनयित्वान, पक्कामिं उत्तरामुखो.
२३. ‘‘अट्ठारसे कप्पसते, चन्दनं यं अपूजयिं;
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.
२४. ‘‘चतुद्दसे कप्पसते, इतो आसिंसु ते तयो;
रोहणी नाम [रोहिता नाम (सी.), रोहिणी नाम (स्या.)] नामेन, चक्कवत्ती महब्बला.
२५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा चन्दनपूजनको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति;
चन्दनपूजनकत्थेरस्सापदानं ततियं.
अट्ठमभाणवारं.