४. पुप्फच्छदनियत्थेरअपदानं

२६. ‘‘सुनन्दो नाम नामेन, ब्राह्मणो मन्तपारगू;

अज्झायको याचयोगो, वाजपेय्यं अयाजयि.

२७. ‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, अग्गो कारुणिको इसि;

जनतं अनुकम्पन्तो, अम्बरे चङ्कमी तदा.

२८. ‘‘चङ्कमित्वान सम्बुद्धो, सब्बञ्ञू लोकनायको;

मेत्ताय अफरि सत्ते, अप्पमाणे [अप्पमाणं (सी. स्या.)] निरूपधि.

२९. ‘‘वण्टे छेत्वान पुप्फानि, ब्राह्मणो मन्तपारगू;

सब्बे सिस्से समानेत्वा, आकासे उक्खिपापयि.

३०. ‘‘यावता नगरं आसि, पुप्फानं छदनं तदा;

बुद्धस्स आनुभावेन, सत्ताहं न विगच्छथ.

३१. ‘‘तेनेव सुक्कमूलेन, अनुभोत्वान सम्पदा;

सब्बासवे परिञ्ञाय, तिण्णो लोके विसत्तिकं.

३२. ‘‘एकारसे कप्पसते, पञ्चतिंसासु खत्तिया;

अम्बरंससनामा ते, चक्कवत्ती महब्बला.

३३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पुप्फच्छदनियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

पुप्फच्छदनियत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.