४. पुप्फच्छदनियत्थेरअपदानं
२६. ‘‘सुनन्दो नाम नामेन, ब्राह्मणो मन्तपारगू;
अज्झायको याचयोगो, वाजपेय्यं अयाजयि.
२७. ‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, अग्गो कारुणिको इसि;
जनतं अनुकम्पन्तो, अम्बरे चङ्कमी तदा.
२८. ‘‘चङ्कमित्वान सम्बुद्धो, सब्बञ्ञू लोकनायको;
मेत्ताय अफरि सत्ते, अप्पमाणे [अप्पमाणं (सी. स्या.)] निरूपधि.
२९. ‘‘वण्टे छेत्वान पुप्फानि, ब्राह्मणो मन्तपारगू;
सब्बे सिस्से समानेत्वा, आकासे उक्खिपापयि.
३०. ‘‘यावता नगरं आसि, पुप्फानं छदनं तदा;
बुद्धस्स आनुभावेन, सत्ताहं न विगच्छथ.
३१. ‘‘तेनेव सुक्कमूलेन, अनुभोत्वान सम्पदा;
सब्बासवे परिञ्ञाय, तिण्णो लोके विसत्तिकं.
३२. ‘‘एकारसे कप्पसते, पञ्चतिंसासु खत्तिया;
अम्बरंससनामा ते, चक्कवत्ती महब्बला.
३३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा पुप्फच्छदनियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
पुप्फच्छदनियत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.