३. पायसदायकत्थेरअपदानं

२६. ‘‘सुवण्णवण्णो सम्बुद्धो, बात्तिंसवरलक्खणो;

पवना [पधानो (क.)] अभिनिक्खन्तो, भिक्खुसङ्घपुरक्खतो [सुवण्णवण्णं …पे… पुरक्खतं-एवं दुतियन्तवसेन सी. स्या. पोत्थकेसु दिस्सति].

२७. ‘‘महच्चा [सहत्था (स्या. क.)] कंसपातिया, वड्ढेत्वा पायसं [पायासं (स्या. क.)] अहं;

आहुतिं यिट्ठुकामो सो, उपनेसिं बलिं अहं.

२८. ‘‘भगवा तम्हि समये, लोकजेट्ठो नरासभो;

चङ्कमं सुसमारूळ्हो, अम्बरे अनिलायने.

२९. ‘‘तञ्च अच्छरियं दिस्वा, अब्भुतं लोमहंसनं;

ठपयित्वा कंसपातिं, विपस्सिं अभिवादयिं.

३०. ‘‘तुवं देवोसि [बुद्धोसि (स्या.)] सब्बञ्ञू, सदेवे सहमानुसे;

अनुकम्पं उपादाय, पटिगण्ह महामुनि.

३१. ‘‘पटिग्गहेसि भगवा, सब्बञ्ञू लोकनायको;

मम सङ्कप्पमञ्ञाय, सत्था लोके महामुनि [अनुत्तरो (स्या.)].

३२. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पायसस्स [पायासस्स (स्या. क.)] इदं फलं.

३३. ‘‘एकतालीसितो कप्पे, बुद्धो नामासि खत्तियो;

सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.

३४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पायसदायको [पायासदायको (स्या. क.)] थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

पायसदायकत्थेरस्सापदानं ततियं.