४. गन्धोदकियत्थेरअपदानं
३५. ‘‘निसज्ज पासादवरे, विपस्सिं अद्दसं जिनं;
ककुधं विलसन्तंव, सब्बञ्ञुं तमनासकं [सब्बञ्ञुत्तमनायकं (स्या.), सब्बञ्ञुतमनासवं (क.)].
३६. ‘‘पासादस्साविदूरे च, गच्छति लोकनायको;
पभा निद्धावते तस्स, यथा च सतरंसिनो.
३७. ‘‘गन्धोदकञ्च पग्गय्ह, बुद्धसेट्ठं समोकिरिं;
तेन चित्तप्पसादेन, तत्थ कालङ्कतो अहं.
३८. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं गन्धोदकमाकिरिं;
दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.
३९. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, सुगन्धो नाम खत्तियो;
सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.
४०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा गन्धोदकियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
गन्धोदकियत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.