८. आसनुपट्ठाहकत्थेरअपदानं
४७. ‘‘काननं वनमोगय्ह, अप्पसद्दं निराकुलं;
सीहासनं मया दिन्नं, अत्थदस्सिस्स तादिनो.
४८. ‘‘मालाहत्थं गहेत्वान, कत्वा च नं पदक्खिणं;
सत्थारं पयिरुपासित्वा, पक्कामिं उत्तरामुखो.
४९. ‘‘तेन कम्मेन द्विपदिन्द, लोकजेट्ठ नरासभ;
सन्निब्बापेमि [सन्दिट्ठापेमि (क.)] अत्तानं, भवा सब्बे समूहता.
५०. ‘‘अट्ठारसकप्पसते, यं दानमददिं तदा;
दुग्गतिं नाभिजानामि, सीहासनस्सिदं फलं.
५१. ‘‘इतो सत्तकप्पसते, सन्निब्बापक [सन्निट्ठो नाम (क.)] खत्तियो;
सत्तरतनसम्पन्नो, चक्कवत्ती महब्बलो.
५२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा आसनुपट्ठाहको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
आसनुपट्ठाहकत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.