७. मधुपिण्डिकत्थेरअपदानं

३७. ‘‘विपिने [विवने (स्या. अट्ठ.)] कानने दिस्वा, अप्पसद्दे निराकुले;

सिद्धत्थं इसिनं सेट्ठं, आहुतीनं पटिग्गहं.

३८. ‘‘निब्बुतत्तं [निब्बुतग्गं (क.), निब्बूतिकं (स्या.)] महानागं, निसभाजानियं यथा;

ओसधिंव विरोचन्तं, देवसङ्घनमस्सितं.

३९. ‘‘वित्ति ममाहु तावदे [वित्ति मे पाहुना ताव (सी. स्या.)], ञाणं उप्पज्जि तावदे;

वुट्ठितस्स समाधिम्हा, मधुं दत्वान सत्थुनो.

४०. ‘‘वन्दित्वा सत्थुनो पादे, पक्कामिं पाचिनामुखो;

चतुत्तिंसम्हि कप्पम्हि, राजा आसिं सुदस्सनो.

४१. ‘‘मधु भिसेहि सवति, भोजनम्हि च तावदे;

मधुवस्सं पवस्सित्थ, पुब्बकम्मस्सिदं फलं.

४२. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं मधुं अददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, मधुदानस्सिदं फलं.

४३. ‘‘चतुत्तिंसे इतो कप्पे, चत्तारो ते सुदस्सना;

सत्तरतनसम्पन्ना, चक्कवत्ती महब्बला.

४४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा मधुपिण्डिको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

मधुपिण्डिकत्थेरस्सापदानं सत्तमं.